1. ۱نوروز درآمد ای منوچهریبا لالهٔ لعل و با گل خمری
2. ۲مرغان زبان گرفته را یکسربگشاده زبان رومی و عبری
3. ۳یک مرغ سرود پارسی گویدیک مرغ سرود ماورالنهری
4. ۴در زمجره شد چو مطربان، بلبلدر زمزمه شد چو موبدان، قمری
5. ۵ماند ورشان به مقری کوفیماند ورشان به مقری بصری
6. ۶در دامن کوه، کبک شبگیراندر رفت به هم به رقص با کدری
7. ۷بر پر الفی کشید و نتوانستخمیده کشید الف ز بی‌صبری
8. ۸بر پربکشید هفت الف یا نهاز بی‌قلمی و یا ز بی‌حبری
9. ۹طوطی به حدیث و قصه اندر شدبا مردم روستایی و شهری
10. ۱۰پیراهنکی برید و شلواریاز بیرم سرخ و از گل حمری
11. ۱۱پیراهنکی بی‌آستین، لیکنشلوار چو آستین بوعمری
12. ۱۲هدهد چو کنیزکیست دوشیزهبا زلف ایاز و دیدهٔ فخری
13. ۱۳بر فرق زده‌ست شانه‌ای شیزینبی‌گیسو یکی دراز از غمری
14. ۱۴بر شاخ درخت ارغوان بلبلماند به جمیل معمر عذری
15. ۱۵بی وزن عروض شعرها گویدشاعر نبود بدین نکو شعری
16. ۱۶طاووس مدیح عنصری خوانددراج مسمط منوچهری
17. ۱۷بر برگ سپید یاسمین تربر ریخت قرابهٔ می حمری
18. ۱۸جنبید سر خجسته نتواندبرگردن کوتهش ز پر عطری
19. ۱۹خون دل لاله در دل لالهافسرده شد از نهیب کم عمری
20. ۲۰صد گردنک زبرجدین دیدیبر یک تن خرد نرگس بری
21. ۲۱زرین سرکی فراز هر گردنشش گوش بر او ز سیم هل تدری؟
22. ۲۲شمشاد نگر بدان نکوزلفیگلنار نگر بدان نکوچهری
23. ۲۳ای تازه بهار! سخت پدرامیپیرایهٔ دره و زیور عصری
24. ۲۴با رنگ و نگار جنت العدنیبا نور و ضیاء لیلةالقدری
25. ۲۵از بوی بدیع و از نسیم خوشچون نافهٔ مشک و عنبر تری
26. ۲۶وز رنگ و نگار و صورت نیکوچون قصر ملک محمد قصری
27. ۲۷میر اجل مظفر عادلقطب کرم و نتیجه حری
28. ۲۸با چهرهٔ ماه و طلعت زهرهبا زهرهٔ شیر و عفت زهری
29. ۲۹برداشته زرق مهتر و کهتردریافته طبع بری و بحری
30. ۳۰افزون به شرف ز شرقی و غربیافزون به نسب ز تیمی و بکری
31. ۳۱بریده چو طبع مؤمن از مرتداز بددلی و بدی و بدمهری
32. ۳۲با مهرهٔ آهنین دبوس اوبر مهرهٔ پشت شیر نر بگری
33. ۳۳گر سنگ ده آسیا فرو افتددر پیش رخش ز کوکب دری
34. ۳۴از پس نجهد دلش به یک ذرهکس را نبود دلی بدین نری
35. ۳۵ور زانکه بغردی بناگاهانپیرامن او پلنگ یا ببری
36. ۳۶زان جانب خویش ننگرد زین سواز ننگ حقارت و ز بی‌قدری
37. ۳۷میرا! ملکا! ستاره و بدرا!میری، ملکی، ستاره و بدری
38. ۳۸گر یمن کسی طلب کند، یمنیور یسر کسی طلب کند، یسری
39. ۳۹دیوانه طناب کاغذین ندردچونانکه تو صف آهنین دری
40. ۴۰چون تیغ که شاخ گندنا بردتو سنگ بزرگ آسیا بری
41. ۴۱آنگاه که شعر تازی آغازیهمتای لبید و اوس بن حجری
42. ۴۲وانگاه که شعر پارسی گوییاستاد شهید و میر بونصری
43. ۴۳با جام به بزم، خیر برخیریبا تیغ، به رزم، شر بر شری
44. ۴۴در حرب، هزار کیمیا دانیچون حارث ابن ظالم المری
45. ۴۵تا هست خلاف شیعی و سنیتا هست وفاق طبعی و دهری
46. ۴۶تا «فاتحةالکتاب» برخوانداندر عرب و عجم یکی مقری
47. ۴۷در دولت فرخجسته آزادیدر دایرهٔ سپهر بی‌غدری