1. ۱جهانا چه بدمهر و بدخو جهانیچو آشفته بازار بازارگانی
2. ۲به درد کسان صابری اندرو توبه بدنامی خویش همداستانی
3. ۳به هر کار کردم ترا آزمایشسراسر فریبی، سراسر زیانی
4. ۴و گر آزمایمت صدبار دیگرهمانی همانی همانی همانی
5. ۵غبیتر کس، آن کش غنیتر کنی توفروتر کس، آن کش تو برتر نشانی
6. ۶نه امید آن کایچ بهتر شوی تونه ارمان آن کم تو دل نگسلانی
7. ۷همه روز ویران کنی کار ما رانترسی که یک روز ویران بمانی
8. ۸ندانی که ویران شود کاروانگهچو برخیزد آمد شد کاروانی
9. ۹تو شاه بزرگی و ما همچو لشکرولیکن یکی شاه بی‌پاسبانی
10. ۱۰یکی را ز بن بیستگانی نبخشییکی را دوباره دهی بیستگانی
11. ۱۱بود فعل دیوانگان این سراسربعمدا تو دیوانه‌ای یا ندانی
12. ۱۲خوری خلق را و دهانت نبینمخورنده ندیدم بدین بی‌دهانی
13. ۱۳ستانی همی زندگانی ز مردمازیرا درازت بود زندگانی
14. ۱۴نباشد کسی خالی از آفت تومگر کاتفاقی کند آسمانی
15. ۱۵تو هر چند زشتی کنی بیش با ماشود بیشتر با تومان مهربانی
16. ۱۶ندانی که ما عاشقانیم وبیدلتو معشوق ممشوق ما عاشقانی
17. ۱۷اگر چند جان و تن ما گدازیوگر چند دین و دل ما ستانی
18. ۱۸بناچار یکروز هم بگذری تواگر چند ما را همی‌بگذرانی
19. ۱۹مرا هر زمان پیش خوانی و هر گهکه پیش تو آیم ز پیشم برانی
20. ۲۰به زرق تو این بار غره نگردمگر انجیل و توراة پیشم بخوانی
21. ۲۱خریدار دارم من از تو بسی بهچرا خدمت تو کنم رایگانی
22. ۲۲خریدار من تاج عمرانیانستتو خود خادم تاج عمرانیانی
23. ۲۳رئیس مؤید علی محمدکز ایزد بقا خواهمش جاودانی
24. ۲۴همان سهم او سهم اسفندیاریهمان عدل او عدل نوشیروانی
25. ۲۵شنیدم که موسی عمران ز اولبه پیغمبری اوفتاد از شبانی
26. ۲۶بعمدا علی بن عمران به آخررسد زین ریاست به صاحبقرانی
27. ۲۷الا ای رئیس نفیس معظمکه گشتاسب تیری و رستم کمانی
28. ۲۸کثیر الثواب و قلیل العتابیثقیل الرکاب و خفیف العنانی
29. ۲۹نه مرد شرابی که مرد ضرابینه مرد طعامی که مرد طعانی
30. ۳۰شنیدم که ریگ سیه را به گیتینکرده‌ست کس حمری و بهرمانی
31. ۳۱تو در روز هیجا سویدای جنگیبکردی به شمشیر حمرای قانی
32. ۳۲چو شمشیر تو رنگرز من ندیدمکه ریگ سیه را کند ارغوانی
33. ۳۳اگر عقل فانی نگردد، تو عقلیوگر جان همیشه بماند، تو جانی
34. ۳۴ز نادان گریزی، به دانا شتابیز محنت رهانی، به دولت رسانی
35. ۳۵عتابی کنم با تو ای خواجه بشنوبه حق کریمی، به حق جوانی
36. ۳۶سخنهای منظوم شاعر شنیدنبود سیرت و شیمت خسروانی
37. ۳۷اگر چه رهی را تو کهتر نوازینپرهیزی از دردسر وز گرانی
38. ۳۸من ایدون چو بازم که زی تو شتابماگر چند از دست خود برپرانی
39. ۳۹من از منزل دور قصد تو کردمچو قصد عراقی کند قیروانی
40. ۴۰نشستم بر آن بیسراک سماعیفروهشته دو لب، چو لفج زبانی
41. ۴۱یکی جعد مویی، هیونی سبکروتو گویی یکی محملی مولتانی
42. ۴۲تکاور یکی، خاره‌دری، که گفتیچو یوز از زمین برجهد، کش جهانی
43. ۴۳زبان در میان دو لب چون نیامیکه ناگه ازو برکشی هندوانی
44. ۴۴بریدم شب تیره و روز روشنابا رنج بسیار و بس ناتوانی
45. ۴۵رسیدم به نزدیک تو شعر گویانچو نزدیک هارون، صریع الغوانی
46. ۴۶به امید آن تا کنم خدمت تورها گردم از محنت این جهانی
47. ۴۷شنیدم که اعشی به شهر یمن شدسوی هوذة بن علی الیمانی
48. ۴۸بر او خواند شعری به الفاظ تازیبه شیرین معانی و شیرین زبانی
49. ۴۹یکی کاروان اشتر گشن دادشهر اشتر بسان کهی از کلانی
50. ۵۰شنیدم که سوی خصیب ملک شدبه مدحتگری بونواس بن هانی
51. ۵۱به یک بیت مدحت دهانش بیاکندبه یاقوت و بیجاده و بهرمانی
52. ۵۲علی‌بن براهیم از شهر موصلبیامد به بغداد در شعر خوانی
53. ۵۳بدادش همانگه رشید خلیفهبواصل دو سه بدره از زر کانی
54. ۵۴سوی تاج عمرانیان هم بدینسانبیامد منوچهری دامغانی
55. ۵۵تو زان پادشاهان همی‌نیستی کماز آن پادشاهان بری بی‌گمانی
56. ۵۶اگر کمتری تو ازیشان به نعمتبه همت از ایشان فزونی تو دانی
57. ۵۷نه من نیز کمتر از آن شاعرانمبه باب مدیح و به باب معانی
58. ۵۸وگر کمترم من از ایشان به معنیاز آنان فزونم به شیرین زبانی
59. ۵۹نه نیز از تو آن خواسته چشم دارمکه باشد بدان مر ترا بازمانی
60. ۶۰من از تو همی مال توزیع خواهمبدین خاصگانت یگان و دوگانی
61. ۶۱بیندیش از آن روز کاندر مظالمبه توزیع کردی مرا میزبانی
62. ۶۲کسی کو کند میزبانی کسی رانباید که بگریزد از میهمانی
63. ۶۳الا تا ببارد سرشک بهاریالا تا بروید گل بوستانی
64. ۶۴بزی با امانی و حور قباییبه رود غوانی و لحن اغانی
65. ۶۵بر آن وزن این شعر گفتم که گفته‌ستابوالشیص اعرابی باستانی
66. ۶۶اشاقک و اللیل ملقی الجرانغراب ینوح علی غصن بان