1. ۱آفرین زان مرکب شبدیز فعل رخش خویاعوجی مادرش و آن مادرش را یحموم شوی
2. ۲گاه بر رفتن چو مرغ و گاه پیچیدن چو مارگاه رهواری چو کبک و گاه برجستن چو گوی
3. ۳چون نهنگان اندرآب و چون پلنگان بر جبالچون کلنگان در هوا و همچو طاووسان به کوی
4. ۴در شود بی‌زخم و زجر و در شود بی‌ترس و بیمهمچو آذرشست، بتش همچو مرغابی، به جوی
5. ۵پی ز قوس و فش ز درع و رگ ز موی و تن ز کوهسر ز نخل و دم ز حبل و برزسنگ و سم ز روی
6. ۶دیر خواب و زود خیز و تیز سیر و دور بینخوش عنان و کش خرام و پاکزاد و نیکخوی
7. ۷سخت پای و ضخم ران و راست دست و گرد سمتیزگوش و پهن پشت و نرم چرم و خرد موی
8. ۸ابر سیر و باد گرد و رعد بانگ و برق جهکوه کوب و سهل بر و شخ نورد و راهجوی
9. ۹گور ساق و شیر زهره، یوز تاز و غرم تکپیل گام و کرگ سینه، رنگ تاز و گرگ پوی
10. ۱۰تیزچشم، آهن جگر، فولاد دل، کیمخت لبسیم دندان، چاه بینی، ناوه کام و لوح روی
11. ۱۱نیزه و تیغ و کمند و ناچخ و تیر وکمانگردن و گوش و دم و سم و زهار و ساق اوی
12. ۱۲اینچنین اسبی مرا داده‌ست بی زین شهریاراسب بی‌زین همچنان باشد که بی‌دسته سبوی