1. ۱زلفت زبان طعنه به بخت نگون کشیدآهوی عقل را به کمند جنون کشید
2. ۲نزدیک شد که مهر سرایت کند دروچون می ز بس که خون دل گرمخون کشید
3. ۳می با تو غیر خورد و ز بخت زبون مرااز بزم وصل، شحنهٔ غیرت برون کشید
4. ۴صد مرغ دل تپید ز پا بستگی به خاکصیاد غمزهٔ تو چو دام فسون کشید
5. ۵وقت نصیحت خرد آن مست در رسیدپندش ز یک نظاره به حرف جنون کشید
6. ۶میلی به بزم رشک، علی‌رغم مدعیخونابهٔ ستم چو می لاله‌گون کشید