1. ۱چو سرو قد تو از می به پیچ و تاب درآیدچو باد سرد مرا دل به اضطراب درآید
2. ۲درآ به عزم صبوحی چو آفتاب صباحیکه بخت ناشده بیدار من، ز خواب درآید
3. ۳چو با خیال تو شبها به گفت‌وگوی در آیمز درد دل نگذارم که در جواب درآید
4. ۴بر آن سرم که زبان گر به پرسشم بگشایدکنم ازو گله چندان‌که در عتاب درآید
5. ۵فغان ازانکه کند عزم کلبه من و بر درکسی ببیند و نتواند از حجاب درآید
6. ۶چو غنچه، پردگی‌ای کز حجاب رو ننمودیکنون چو شمع به هر مجلسی خراب درآید
7. ۷خدنگ او ننهد پا به منزل دل میلیکسی ز بهر چه در منزل خراب درآید