1. ۱گر هوای سر کوی تو دهد بر بادمبه حقیقت کند از بند هوا آزادم
2. ۲جلوۀ روی قو از طور دلم برده قرارکز زمین می رسد اینک به فلک فریادم
3. ۳سینه ام نالۀ جانسوز چه بنیاد کندسیل اشکی بزند سر بکند بنیادم
4. ۴لیلی حسن ترا بنده چنان مجنونمکه خردمندی یک عمر برفت از یادم
5. ۵خضر را چشمۀ حیوان همه ارزانی بادمن دهان و لب شیرین ترا فرهادم
6. ۶بود امیدم که به جاه تو به جائی برسمدر پی این طمع خام به چاه افتادم
7. ۷آرزو داشتم از جام تو یابم کامیدو سه گامی شدم و دین و دل از کف دادم
8. ۸خواستم برگ و بری از گل روی تو برمبر زمینم بزد آن شاخۀ چون شمشادم
9. ۹رخت بستم به خرابات ز ویرانۀ دلتا که معمورۀ حسن تو کند آبادم
10. ۱۰جز غم عشق تو در لوح دلم نقش نبستمفتقر زین سبب از کلک مشیت شادم