1. ۱تا به کی جان کسی دل بری از هیچ کسانآفت حسن بتان است هجوم مگسان
2. ۲تو ز خود غافلی ای شمع ملک پروانهکه چو گل هر نفسی میزنی آتش به کسان
3. ۳زده آتش به جهان حسن تو وز بیم نفستا شود روی تو آئینهٔ آتش نفسان
4. ۴کشور حسن بیک تاخت بگیری چو شوندهم رهان ره سودای تو باری فرسان
5. ۵به حریم حرمت پای سگانست درازوز سر کوی تو شیران همه کوته مرسان
6. ۶رزق شاهنشهی حسن چه داند صنمیکه سجود در او سر زند از بوالهوسان
7. ۷بندگی‌ها کندت محتشم بی کس اگرمکنی نسبتش از بنده شناسی به کسان