1. ۱به لب صدبار جانم در رهش گر ز انتظار آیداز آن خوش‌تر که همراه رقیب آن گل‌عذار آید
2. ۲به کف دامانش آوردم به صد سعی و رها کردمز دستم جز به هم سودن بگو دیگر چه کار آید
3. ۳غباری هرکجا از دور بینم پیش ره گیرمبه امیدی که از دنبال گرد آن شهسوار آید
4. ۴نرفتم یک ره از کوی تو خوشدل باشم آن عاشقکه هربار از نخست آزرده‌تر از کوی یار آید
5. ۵نشاندی چون به راه و عده‌ام زان سرگران رفتنبه لب دانستم آخر جان من از انتظار آید
6. ۶روم چند از درت نومیدتر ز اول خوش آن عاشقکه آید از سر کوی تو و امیدوار آید
7. ۷بدان امید نخلی را توان صد سال پروردنکه شیرین گردد از وی کام تلخی چون به بار آید
8. ۸جفاهای ترا چون بشمرم کز صد یکی ماندهمان نشمرده از جور تو و روز شمار آید
9. ۹مکن مشتاق را منع از می وصلت چه خواهد شدکشد زین باده مخموری و بیرون از خمار آید