1. ۱عدو توبه و صبرم مرا امروز ناگاهانمیان راه پیش آمد نوازش کرد چون شاهان
2. ۲گرفته جام چون مستان در او صد عشوه و دستانبه پیشم داشت جام می که گر میخواره‌ای بستان
3. ۳منور چون رخ موسی مبارک چون که سینامشعشع چون ید بیضا مشرح چون دل عمران
4. ۴هلا این لوح لایح را بیا بستان از این موسیمکش سر همچو فرعونان مکن استیزه چون هامان
5. ۵بدو گفتم که ای موسی به دستت چیست آن گفت اینیکی ساعت عصا باشد یکی ساعت بود ثعبان
6. ۶ز هر ذره جدا صد نقش گوناگون بدید آیدکه هر چه بوهریره را بباید هست در انبان
7. ۷به دست من بود حکمش به هر صورت بگردانمکنم زهراب را دارو کنم دشوار را آسان
8. ۸زنم گاهیش بر دریا برآرم گرد از دریازنم گاهیش بر سنگی بجوشد چشمه حیوان
9. ۹گه آب نیل صافی را به دشمن خون نمودم مننمودم سنگ خاکی را به عامه گوهر و مرجان
10. ۱۰به چشم حاسدان گرگم بر یعقوب خود یوسفبر جهال بوجهلم محمد پیش یزدان دان
11. ۱۱گلاب خوش نفس باشد جعل را مرگ و جان کندنجلاب شکری باشد به صفرایی زیان جان
12. ۱۲به ظاهر طالبان همراه و در تحقیق پشتاپشتیکی منزل در اسفل کرد و دیگر برتر از کیوان
13. ۱۳مثال کودک و پیری که همراهند در ظاهرولیک این روزافزون است و آن هر لحظه در نقصان
14. ۱۴چه جام زهر و قند است این چه سحر و چشم بند است اینکه سرگردان همی‌دارد تو را این دور و این دوران
15. ۱۵جهان ثابت است و تو ورا گردان همی‌بینیچو برگردد کسی را سر ببیند خانه را گردان
16. ۱۶مقام خوف آن را دان که هستی تو در او ایمنمقام امن آن را دان که هستی تو در او لرزان
17. ۱۷چو عکسی و دروغینی همه برعکس می بینیچو کردی مشورت با زن خلاف زن کن ای نادان
18. ۱۸زن آن باشد که رنگ و بو بود او را ره و قبلهحقیقت نفس اماره‌ست زن در بنیت انسان
19. ۱۹نصیحت‌های اهل دل دوی نحل را ماندپر از حلوا کند از لب ز فرش خانه تا ساران
20. ۲۰زهی مفهوم نامفهوم زهی بیگانه همدلزهی ترشی به از شیرین زهی کفری به از ایمان
21. ۲۱خمش کن که زبان دربان شده‌ست از حرف پیمودنچو دل بی‌حرف می گوید بود در صدر چون سلطان
22. ۲۲بتاب ای شمس تبریزی به سوی برج‌های دلکه شمس مقعد صدقی نه چون این شمس سرگردان