1. ۱عاشقان نالان چو نای و عشق همچون نای زنتا چه‌ها در می دمد این عشق در سرنای تن
2. ۲هست این سر ناپدید و هست سرنایی نهاناز می لب‌هاش باری مست شد سرنای من
3. ۳گاه سرنا می نوازد گاه سرنا می گزدآه از این سرنایی شیرین نوای نی شکن
4. ۴شمع و شاهد روی او و نقل و باده لعل اوای ز لعلش مست گشته هم حسن هم بوالحسن
5. ۵بوحسن گو بوالحسن را کو ز بویش مست شدوان حسن از بو گذشت و قند دارد در دهن
6. ۶آسمان چون خرقه رقصان است و صوفی ناپدیدای مسلمانان که دیده‌ست خرقه رقصان بی‌بدن
7. ۷خرقه رقصان از تن است و جسم رقصان است ز جانگردن جان را ببسته عشق جانان در رسن
8. ۸ای دل مخمور گویی باده‌ات گیرا نبودباده گیرای او وانگه کسی با خویشتن