1. ۱ای کهربای عشقت دل را به خود کشیدهدل رفته ما پی دل چون بی‌دلان دویده
2. ۲دزدیده دل ز حسنت از عشق جامه واریتا شحنه فراقت دستان دل بریده
3. ۳از بس شکر که جانم از مصر عشق خوردهنی را ز ناله من در جان شکر دمیده
4. ۴در سایه‌های عشقت ای خوش همای عرشیهر لحظه باز جان‌ها تا عرش برپریده
5. ۵ای شاد مرغزاری کان جاست ورد و نسریناز آب عشق رسته وین آهوان چریده
6. ۶دیده ندیده خود را و اکنون ز آینه توهر دیده خویشتن را در آینه بدیده
7. ۷سرنای دولت تو ای شمس حق تبریزگوش رباب جانی برتافته شنیده