1. ۱یا مَلِکَ الْمَغْرِبِ وَالْمَشْرِقِیمِثْلُکَ فِی الْعالَمِ لَمْ یُخْلَقِی
2. ۲باده ده ای ساقی هر متقیبادهٔ شاهنشهی راوقی
3. ۳جان سخن بخش که از تف اوگردد هر گنگ خرف منطقی
4. ۴بر در حیرت، بکش اندیشه راحاکم ارواح و شه مطلقی
5. ۵جنت حسنت جو تجلی کندباغ شود دوزخ بر هر شقی
6. ۶چون بگریزی نرسد در تو کسور بگریزیم ز تو، سابقی
7. ۷ظلمت و نور از تو تحیر درندتا تو حقی یا که تو نور حقی
8. ۸گشت شب و روز کنون غرق نورنیست مهت مغربی و مشرقی
9. ۹لابه کنی، باده دهی رایگانساقی دریا صفت مشفقی
10. ۱۰مرده همی‌باید و قلب سلیمزیرکی از خواجه بود احمقی
11. ۱۱فکرت اگر راحت جانها بدیباده نجستی خرد و موسقی
12. ۱۲فرد چرایی تو ز من؟! گر منیاز چه تو عذرایی اگر وامقی؟!
13. ۱۳غنچه صفت چشم ببستی ز گلرو، بهمان خار کشی لایقی
14. ۱۴خار کشانند همه، گر شهندجز تو که بر گلشن جان عاشقی
15. ۱۵خامش باش و بنگر فتح بابچند پی هر سخن مغلقی؟!