1. ۱مطربی کز وی جهان شد پر طربرُسته ز آوازش خیالاتِ عجب
2. ۲از نوایش مرغ دل پرّان شدیوز صَدایش هوشِ جان حیران شدی
3. ۳چون برآمد روزگار و پیر شدبازِ جانْشْ از عجز، پشّه‌گیر شد
4. ۴پشت او خم گشت همچون پشت خُمابروان بر چشم همچون پالْدُم
5. ۵گشت آواز لطیفِ جان‌فزاشزشت و نزد کس نیرزیدی به لاش
6. ۶آن نوایِ رشکِ زهره آمدههمچو آواز خر پیری شده
7. ۷خود کدامین خوش که او ناخوش نشدیا کدامین سقف کان مِفْرَش نشد
8. ۸غیر آواز عزیزان در صُدورکه بوَد از عکسِ دَمْشان نفخِ صور
9. ۹اندرونی کاندرونها مست از اوستنیستی کین هستهامان هست از اوست
10. ۱۰کهربای فکر و هر آواز اولذت الهام و وحی و راز او
11. ۱۱چونک مطرب پیرتر گشت و ضعیفشد ز بی کسبی رهین یک رَغیف
12. ۱۲گفت: عمر و مهلتم دادی بسیلطفها کردی خدایا با خسی!
13. ۱۳معصیت ورزیده‌ام هفتاد سالباز نگرفتی ز من روزیْ نَوال
14. ۱۴نیست کسب امروز مهمان تُوَمچنگ بهر تو زنم کان تُوَم
15. ۱۵چنگ را برداشت و شد الله‌جوسوی گورستان یثرب آه‌گو
16. ۱۶گفت: خواهم از حق، ابریشم‌بهاکو به نیکویی پذیرد قلب‌ها
17. ۱۷چونک زد بسیار و گریان سر نهادچنگ بالین کرد و بر گوری فتاد
18. ۱۸خواب بردش مرغ جانْش از حبس رستچنگ و چنگی را رها کرد و بجَست
19. ۱۹گشت آزاد از تن و رنج جهاندر جهانِ ساده و صحرای جان
20. ۲۰جان او آنجا سُرایان ماجراکاندر اینجا گر بماندندی مرا
21. ۲۱خوش بُدی جانم درین باغ و بهارمست این صحرا و غیبی لاله‌زار
22. ۲۲بی پر و بی پا سفر می‌کردمیبی لب و دندان شکر می‌خَوردمی
23. ۲۳ذکر و فکری فارغ از رنج دِماغکردمی با ساکنان چرخ، لاغ
24. ۲۴چشم بسته عالمی می‌دیدمیوَرد و ریحان بی کفی می‌چیدمی
25. ۲۵مرغ آبی غرق دریای عسلعین ایوبی، شراب و مغتسل
26. ۲۶که بدو ایوب از پا تا به فرقپاک شد از رنجها چون نور شرق
27. ۲۷مثنوی در حجم گر بودی چو چرخدر نگنجیدی درو زین نیم بَرخ
28. ۲۸کان زمین و آسمانِ بس فراخکرد از تنگی دلم را شاخ‌شاخ
29. ۲۹وین جهانی کاندرین خوابم نموداز گشایش پرّ و بالم را گشود
30. ۳۰این جهان و راهش ار پیدا بدیکم کسی یک لحظه‌ای آنجا بدی
31. ۳۱امر می‌آمد که نه طامع مشوچون ز پایت خار بیرون شد برو
32. ۳۲مول مولی می‌زد آنجا جان اودر فضای رحمت و احسان او