1. ۱مرد زان گفتن پیشمان شد چنانکز عوانی ساعت مردن عوان
2. ۲گفت خصم جانِ جان چون آمدمبر سر جان من لگدها چون زدم
3. ۳چون قضا آید فرو پوشد بصرتا نداند عقل ما پا را ز سر
4. ۴چون قضا بگذشت خود را می‌خوردپرده بدریده گریبان می‌درد
5. ۵مرد گفت ای زن پیشمان می‌شومگر بدم کافر مسلمان می‌شوم
6. ۶من گنه‌کار توم رحمی بکنبر مکن یکبارگیم از بیخ و بن
7. ۷کافر پیر ار پشیمان می‌شودچونک عذر آرد مسلمان می‌شود
8. ۸حضرت پر رحمتست و پر کرمعاشق او هم وجود و هم عدم
9. ۹کفر و ایمان عاشق آن کبریامس و نقره بندهٔ آن کیمیا