1. ۱گر ولی زهری خورد نوشی شودور خورد طالب سیه‌هوشی شود
2. ۲رب هب لی از سلیمان آمدستکه مده غیر مرا این ملک دست
3. ۳تو مکن با غیر من این لطف و جوداین حسد را ماند اما آن نبود
4. ۴نکتهٔ لا ینبغی می‌خوان بجانسرّ من بعدی ز بخل او مدان
5. ۵بلک اندر ملک دید او صد خطرموبمو ملک جهان بد بیم سر
6. ۶بیم سَر با بیم سِر با بیم دینامتحانی نیست ما را مثل این
7. ۷پس سلیمان همتی باید که اوبگذرد زین صد هزاران رنگ و بو
8. ۸با چنان قوت که او را بود همموج آن ملکش فرو می‌بست دم
9. ۹چون برو بنشست زین اندوه گردبر همه شاهان عالم رحم کرد
10. ۱۰شد شفیع و گفت این ملک و لوابا کمالی ده که دادی مر مرا
11. ۱۱هرکه را بدهی و بکنی آن کرماو سلیمانست وانکس هم منم
12. ۱۲او نباشد بعدی او باشد معیخود معی چه بود منم بی‌مدعی
13. ۱۳شرح این فرضست گفتن لیک منباز می‌گردم به قصهٔ مرد و زن