1. ۱فازن بالحرة پی این شد مثلفاسرق الدرة بدین شد منتقل
2. ۲بنده سوی خواجه شد او ماند زاربوی گل شد سوی گل او ماند خار
3. ۳او بمانده دور از مطلوب خویشسعی ضایع، رنج باطل، پای ریش
4. ۴همچو صیادی که گیرد سایه‌ایسایه کی گردد ورا سرمایه‌ای
5. ۵سایهٔ مرغی گرفته مرد سختمرغ حیران گشته بر شاخ درخت
6. ۶کین مدمغ بر کی می‌خندد عجباینت باطل اینت پوسیده سبب
7. ۷ور تو گویی جزو پیوستهٔ کلستخار می‌خور خار مقرون گلست
8. ۸جز ز یک رو نیست پیوسته به کلورنه خود باطل بدی بعث رسل
9. ۹چون رسولان از پی پیوستنندپس چه پیوندندشان چون یک تنند
10. ۱۰این سخن پایان ندارد ای غلامروز بیگه شد حکایت کن تمام