1. ۱خواند عیسی نام حق بر استخواناز برای التماس آن جوان
2. ۲حکم یزدان از پی آن خام مردصورت آن استخوان را زنده کرد
3. ۳از میان بر جست یک شیر سیاهپنجه‌ای زد کرد نقشش را تباه
4. ۴کله‌اش بر کند مغزش ریخت زودمغز جوزی کاندرو مغزی نبود
5. ۵گر ورا مغزی بدی اشکستنشخود نبودی نقص الا بر تنش
6. ۶گفت عیسی چون شتابش کوفتیگفت زان رو که تو زو آشوفتی
7. ۷گفت عیسی چون نخوردی خون مردگفت در قسمت نبودم رزق خورد
8. ۸ای بسا کس همچو آن شیر ژیانصید خود ناخورده رفته از جهان
9. ۹قسمتش کاهی نه و حرصش چو کوهوجه نه و کرده تحصیل وجوه
10. ۱۰ای میسر کرده بر ما در جهانسخره و بیگار ما را وا رهان
11. ۱۱طعمه بنموده بما وان بوده شستآنچنان بنما بما آن را که هست
12. ۱۲گفت آن شیر ای مسیحا این شکاربود خالص از برای اعتبار
13. ۱۳گر مرا روزی بدی اندر جهانخود چه کارستی مرا با مردگان
14. ۱۴این سزای آنک یابد آب صافهمچو خر در جو بمیزد از گزاف
15. ۱۵گر بداند قیمت آن جوی خراو به جای پا نهد در جوی سر
16. ۱۶او بیابد آنچنان پیغامبریمیر آبی زندگانی‌پروری
17. ۱۷چون نمیرد پیش او کز امر کنای امیر آب ما را زنده کن
18. ۱۸هین سگ نفس ترا زنده مخواهکو عدو جان تست از دیرگاه
19. ۱۹خاک بر سر استخوانی را که آنمانع این سگ بود از صید جان
20. ۲۰سگ نه‌ای بر استخوان چون عاشقیدیوچه‌وار از چه بر خون عاشقی
21. ۲۱آن چه چشمست آن که بیناییش نیستز امتحانها جز که رسواییش نیست
22. ۲۲سهو باشد ظنها را گاه گاهاین چه ظنست این که کور آمد ز راه
23. ۲۳دیده آ بر دیگران نوحه‌گریمدتی بنشین و بر خود می‌گری
24. ۲۴ز ابر گریان شاخ سبز و تر شودزانک شمع از گریه روشن‌تر شود
25. ۲۵هر کجا نوحه کنند آنجا نشینزانک تو اولیتری اندر حنین
26. ۲۶زانک ایشان در فراق فانی‌اندغافل از لعل بقای کانی‌اند
27. ۲۷زانک بر دل نقش تقلیدست بندرو به آب چشم بندش را برند
28. ۲۸زانک تقلید آفت هر نیکویستکَه بود تقلید اگر کوه قویست
29. ۲۹گر ضریری لمترست و تیز خشمگوشت‌پاره‌ش دان چو او را نیست چشم
30. ۳۰گر سخن گوید ز مو باریکترآن سرش را زان سخن نبود خبر
31. ۳۱مستیی دارد ز گفت خود ولیکاز بَرِ وی تا به مَی راهیست نیک
32. ۳۲همچو جویست او نه او آبی خوردآب ازو بر آب‌خوران بگذرد
33. ۳۳آب در جو زان نمی‌گیرد قرارزانک آن جو نیست تشنه و آب‌خوار
34. ۳۴همچو نایی نالهٔ زاری کندلیک بیگار خریداری کند
35. ۳۵نوحه‌گر باشد مقلد در حدیثجز طمع نبود مراد آن خبیث
36. ۳۶نوحه‌گر گوید حدیث سو...کلیک کو سوز دل و دامان چاک
37. ۳۷از محقق تا مقلد فرقهاستکین چو داوودست و آن دیگر صداست
38. ۳۸منبع گفتار این سوزی بودوان مقلد کهنه‌آموزی بود
39. ۳۹هین مشو غره بدان گفت حزینبار بر گاوست و بر گردون حنین
40. ۴۰هم مقلد نیست محروم از ثوابنوحه‌گر را مزد باشد در حساب
41. ۴۱کافر و مؤمن خدا گویند لیکدرمیان هر دو فرقی هست نیک
42. ۴۲آن گدا گوید خدا از بهر نانمتقی گوید خدا از عین جان
43. ۴۳گر بدانستی گدا از گفت خویشپیش چشم او نه کم ماندی نه بیش
44. ۴۴سالها گوید خدا آن نان‌خواههمچو خر مصحف کشد از بهر کاه
45. ۴۵گر به دل در تافتی گفت لبشذره ذره گشته بودی قالبش
46. ۴۶نام دیوی ره برد در ساحریتو به نام حق پشیزی می‌بری