1. ۱باغبانی چون نظر در باغ کرددید چون دزدان به باغ خود سه مرد
2. ۲یک فقیه و یک شریف و صوفییهر یکی شوخی بدی لا یوفیی
3. ۳گفت با این‌ها مرا صد حجتستلیک جمعند و جماعت قوتست
4. ۴بر نیایم یک تنه با سه نفرپس بِبُرَّمشان نخست از همدگر
5. ۵هر یکی را من به سویی افکنمچونک تنها شد سبیلش بر کنم
6. ۶حیله کرد و کرد صوفی را به راهتا کند یارانش را با او تباه
7. ۷گفت صوفی را برو سوی وثاقیک گلیم آور برای این رفاق
8. ۸رفت صوفی گفت خلوت با دو یارتو فقیهی وین شریفِ نامدار
9. ۹ما به فتوی تو نانی می‌خوریمما به پرّ دانش تو می‌پریم
10. ۱۰وین دگر شه‌زاده و سلطان ماستسیدست از خاندان مصطفاست
11. ۱۱کیست آن صوفی شکم‌خوار خسیستا بود با چون شما شاهان جلیس
12. ۱۲چون بباید مر ورا پنبه کنیدهفته‌ای بر باغ و راغ من زنید
13. ۱۳باغ چه بوَد؟ جان من آنِ شماستای شما بوده مرا چون چشم راست
14. ۱۴وسوسه کرد و مریشان را فریفتآه کز یاران نمی‌باید شکیفت
15. ۱۵چون به ره کردند صوفی را و رفتخصم شد اندر پیش با چوب زفت
16. ۱۶گفت ای سگ صوفیی باشد که تیزاندر آیی باغ ما تو از ستیز
17. ۱۷این جنیدت ره نمود و بایزیداز کدامین شیخ و پیرت این رسید
18. ۱۸کوفت صوفی را چو تنها یافتشنیم کشتش کرد و سر بشکافتش
19. ۱۹گفت صوفی آن من بگذشت لیکای رفیقان پاس خود دارید نیک
20. ۲۰مر مرا اغیار دانستید هاننیستم اغیارتر زین قلتبان
21. ۲۱اینچ من خوردم شما را خوردنیستوین چنین شربت جزای هر دنیست
22. ۲۲این جهان کوهست و گفت و گوی تواز صدا هم باز آید سوی تو
23. ۲۳چون ز صوفی گشت فارغ باغبانیک بهانه کرد زان پس جنس آن
24. ۲۴کای شریف من برو سوی وثاقکه ز بهر چاشت پختم من رقاق
25. ۲۵بر در خانه بگو قیماز راتا بیارد آن رقاق و قاز را
26. ۲۶چون به ره کردش بگفت ای تیزبینتو فقیهی ظاهرست این و یقین
27. ۲۷او شریفی می‌کند دعوی سردمادر او را که داند تا کی کرد؟
28. ۲۸بر زن و بر فعل زن دل می‌نهیدعقل ناقص وانگهانی اعتمید
29. ۲۹خویشتن را بر علی و بر نبیبسته است اندر زمانه بس غبی
30. ۳۰هر که باشد از ... و زانیاناین برد ظن در حق ربانیان
31. ۳۱هر که بر گردد سرش از چرخهاهمچو خود گردنده بیند خانه را
32. ۳۲آنچ گفت آن باغبان بوالفضولحال او بُد دور از اولاد رسول
33. ۳۳گر نبودی او نتیجهٔ مرتدانکی چنین گفتی برای خاندان
34. ۳۴خواند افسون‌ها شنید آن را فقیهدر پی‌اش رفت آن ستمکار سفیه
35. ۳۵گفت ای خر اندرین باغت کی خواند؟دزدی از پیغمبرت میراث ماند؟
36. ۳۶شیر را بچه همی‌ماند بدوتو به پیغمبر به چه مانی؟ بگو!
37. ۳۷با شریف آن کرد مرد ملتجیکه کند با آل یاسین خارجی
38. ۳۸تا چه کین دارند دایم دیو و غولچون یزید و شمر با آل رسول
39. ۳۹شد شریف از زخم آن ظالم خراببا فقیه او گفت ما جستیم از آب
40. ۴۰پای دار اکنون که ماندی فرد و کمچون دهل شو زخم می‌خور در شکم
41. ۴۱گر شریف و لایق و همدم نیماز چنین ظالم تو را من کم نیم
42. ۴۲مر مرا دادی بدین صاحب غرضاحمقی کردی تو را بئس العوض
43. ۴۳شد ازو فارغ بیامد کای فقیهچه فقیهی ای تو ننگ هر سفیه
44. ۴۴فتوی‌ات اینست ای ببریده‌دستکاندر آیی و نگویی امر هست
45. ۴۵این چنین رخصت بخواندی در وسیطیا بدست این مساله اندر محیط
46. ۴۶گفت حقستت بزن دستت رسیداین سزای آنک از یاران برید