1. ۱گفت غیر راستی نرهاندتداد سوی راستی می‌خواندت
2. ۲راست گو تا وا رهی از چنگ منمکر ننشاند غبار جنگ من
3. ۳گفت چون دانی دروغ و راست راای خیال اندیش پر اندیشه‌ها
4. ۴گفت پیغامبر نشانی داده استقلب و نیکو را محک بنهاده است
5. ۵گفته است الکذب ریب فی القلوبگفت الصدق طمانین طروب
6. ۶دل نیارامد ز گفتار دروغآب و روغن هیچ نفروزد فروغ
7. ۷در حدیث راست آرام دلستراستیها دانهٔ دام دلست
8. ۸دل مگر رنجور باشد بد دهانکه نداند چاشنی این و آن
9. ۹چون شود از رنج و علت دل سلیمطعم کذب و راست را باشد علیم
10. ۱۰حرص آدم چون سوی گندم فزوداز دل آدم سلیمی را ربود
11. ۱۱پس دروغ و عشوه‌ات را گوش کردغره گشت و زهر قاتل نوش کرد
12. ۱۲کزدم از گندم ندانست آن نفسمی‌پرد تمییز از مست هوس
13. ۱۳خلق مست آرزواند و هوازان پذیرااند دستان تو را
14. ۱۴هر که خود را از هوا خو باز کردچشم خود را آشنای راز کرد