1. ۱اشتری گم کردی و جُستیش چُستچون بیابی چون ندانی کان تُست؟
2. ۲ضاله چه بود ناقهٔ گم کرده‌ایاز کفت بگریخته در پرده‌ای
3. ۳آمده در بار کردن کارواناشتر تو زان میان گشته نهان
4. ۴می‌دوی این سو و آن سو خشک‌لبکاروان شد دور و نزدیکست شب
5. ۵رخت مانده بر زمین در راه خوفتو پی اشتر دوان گشته به‌طوف
6. ۶کای مسلمانان که دیده‌ست اشتریجَسته بیرون بامداد از آخُری
7. ۷هر که بر گوید نشان از اشترممژدگانی می‌دهم چندین درم
8. ۸باز می‌جویی نشان از هر کسیریش‌خندت می‌کند زین هر خسی
9. ۹که اشتری دیدیم می‌رفت این طرفاشتری سرخی به سوی آن علف
10. ۱۰آن یکی گوید بریده‌گوش بودوآن دگر گوید جُلش منقوش بود
11. ۱۱آن یکی گوید شتر یک‌چشم بودوآن دگر گوید ز گر بی‌پشم بود
12. ۱۲از برای مژدگانی صد نشاناز گزافه هر خسی کرده بیان