1. ۱کودکی در پیش تابوت پدرزار می‌نالید و بر می‌کوفت سر
2. ۲کای پدر آخر کجاات می‌برندتا تو را در زیر خاکی آورند
3. ۳می‌برندت خانه‌ای تنگ و زحیرنی درو قالی و نه در وی حصیر
4. ۴نی چراغی در شب و نه روز ناننه درو بوی طعام و نه نشان
5. ۵نی درش معمور نی بر بام راهنی یکی همسایه کو باشد پناه
6. ۶چشم تو که بوسه‌گاه خلق بودچون شود در خانهٔ کور و کبود
7. ۷خانهٔ بی‌زینهار و جای تنگکه درو نه روی می‌ماند نه رنگ
8. ۸زین نسق اوصاف خانه می‌شمردوز دو دیده اشک خونین می‌فشرد
9. ۹گفت جوحی با پدر ای ارجمندوالله این را خانهٔ ما می‌برند
10. ۱۰گفت جوحی را پدر ابله مشوگفت ای بابا نشانیها شنو
11. ۱۱این نشانیها که گفت او یک بیکخانهٔ ما راست بی تردید و شک
12. ۱۲نه حصیر و نه چراغ و نه طعامنه درش معمور و نه صحن و نه بام
13. ۱۳زین نمط دارند بر خود صد نشانلیک کی بینند آن را طاغیان
14. ۱۴خانهٔ آن دل که ماند بی ضیااز شعاع آفتاب کبریا
15. ۱۵تنگ و تاریکست چون جان جهودبی نوا از ذوق سلطان ودود
16. ۱۶نه در آن دل تافت نور آفتابنه گشاد عرصه و نه فتح باب
17. ۱۷گور خوشتر از چنین دل مر تو راآخر از گور دل خود برتر آ
18. ۱۸زنده‌ای و زنده‌زاد ای شوخ و شنگدم نمی‌گیرد تو را زین گور تنگ
19. ۱۹یوسف وقتی و خورشید سمازین چه و زندان بر آ و رو نما
20. ۲۰یونست در بطن ماهی پخته شدمخلصش را نیست از تسبیح بد
21. ۲۱گر نبودی او مسبح بطن نونحبس و زندانش بدی تا یبعثون
22. ۲۲او بتسبیح از تن ماهی بجستچیست تسبیح آیت روز الست
23. ۲۳گر فراموشت شد آن تسبیح جانبشنو این تسبیحهای ماهیان
24. ۲۴هر که دید الله را اللهیستهر که دید آن بحر را آن ماهیست
25. ۲۵این جهان دریاست و تن ماهی و روحیونس محجوب از نور صبوح
26. ۲۶گر مسبح باشد از ماهی رهیدورنه در وی هضم گشت و ناپدید
27. ۲۷ماهیان جان درین دریا پرندتو نمی‌بینی که کوری ای نژند
28. ۲۸بر تو خود را می‌زنند آن ماهیانچشم بگشا تا ببینیشان عیان
29. ۲۹ماهیان را گر نمی‌بینی پدیدگوش تو تسبیحشان آخر شنید
30. ۳۰صبر کردن جان تسبیحات تستصبر کن کانست تسبیح درست
31. ۳۱هیچ تسبیحی ندارد آن درجصبر کن الصبر مفتاح الفرج
32. ۳۲صبر چون پول صراط آن سو بهشتهست با هر خوب یک لالای زشت
33. ۳۳تا ز لالا می‌گریزی وصل نیستزانک لالا را ز شاهد فصل نیست
34. ۳۴تو چه دانی ذوق صبر ای شیشه‌دلخاصه صبر از بهر آن نقش چگل
35. ۳۵مرد را ذوق از غزا و کر و فرمر مخنث را بود ذوق از ذکر
36. ۳۶جز ذکر نه دین او و ذکر اوسوی اسفل برد او را فکر او
37. ۳۷گر برآید تا فلک از وی مترسکو به عشق سفل آموزید درس
38. ۳۸او به سوی سفل می‌راند فرسگرچه سوی علو جنباند جرس
39. ۳۹از علمهای گدایان ترس چیستکان علمها لقمهٔ نان را رهیست