1. ۱چون یکی حس در روش بگشاد بندما بقی حسها همه مبدل شوند
2. ۲چون یکی حس غیر محسوسات دیدگشت غیبی بر همه حسها پدید
3. ۳چون ز جو جست از گله یک گوسفندپس پیاپی جمله زان سو برجهند
4. ۴گوسفندان حواست را براندر چرا از اخرج المرعی چران
5. ۵تا در آنجا سنبل و ریحان چرندتا به گلزار حقایق ره برند
6. ۶هر حست پیغامبر حسها شودتا یکایک سوی آن جنت رود
7. ۷حسها با حس تو گویند رازبی حقیقت بی زبان و بی مجاز
8. ۸کین حقیقت قابل تاویلهاستوین توهم مایه تخییلهاست
9. ۹آن حقیقت را که باشد از عیانهیچ تاویلی نگنجد در میان
10. ۱۰چونک هر حس بندهٔ حس تو شدمر فلکها را نباشد از تو بد
11. ۱۱چونک دعویی رود در ملک پوستمغز آن کی بود قشر آن اوست
12. ۱۲چون تنازع در فتد در تنگ کاهدانه آن کیست آن را کن نگاه
13. ۱۳پس فلک قشرست و نور روح مغزاین پدیدست آن خفی زین رو ملغز
14. ۱۴جسم ظاهر، روح مخفی آمدستجسم همچون آستین جان همچو دست
15. ۱۵باز عقل از روح مخفی‌تر پردحس سوی روح زوتر ره برد
16. ۱۶جنبشی بینی بدانی زنده استاین ندانی که ز عقل آکنده است
17. ۱۷تا که جنبشهای موزون سر کندجنبش مس را به دانش زر کند
18. ۱۸زان مناسب آمدن افعال دستفهم آید مر تو را که عقل هست
19. ۱۹روح وحی از عقل پنهان‌تر بودزانک او غیبیست او زان سر بود
20. ۲۰عقل احمد از کسی پنهان نشدروح وحیش مدرک هر جان نشد
21. ۲۱روح وحیی را مناسبهاست نیزدر نیابد عقل کان آمد عزیز
22. ۲۲گه جنون بیند گهی حیران شودزانک موقوفست تا او آن شود
23. ۲۳چون مناسبهای افعال خضرعقل موسی بود در دیدش کدر
24. ۲۴نامناسب می‌نمود افعال اوپیش موسی چون نبودش حال او
25. ۲۵عقل موسی چون شود در غیب بندعقل موشی خود کیست ای ارجمند
26. ۲۶علم تقلیدی بود بهر فروختچون بیابد مشتری خوش بر فروخت
27. ۲۷مشتری علم تحقیقی حقستدایما بازار او با رونقست
28. ۲۸لب ببسته مست در بیع و شریمشتری بی حد که الله اشتری
29. ۲۹درس آدم را فرشته مشتریمحرم درسش نه دیوست و پری
30. ۳۰آدم انبئهم باسما درس گوشرح کن اسرار حق را مو به مو
31. ۳۱آنچنان کس را که کوته‌بین بوددر تلون غرق و بی تمکین بود
32. ۳۲موش گفتم زانک در خاکست جاشخاک باشد موش را جای معاش
33. ۳۳راهها داند ولی در زیر خاکهر طرف او خاک را کردست چاک
34. ۳۴نفس موشی نیست الا لقمه‌رندقدر حاجت موش را عقلی دهند
35. ۳۵زانک بی حاجت خداوند عزیزمی‌نبخشد هیچ کس را هیچ چیز
36. ۳۶گر نبودی حاجت عالم زمیننافریدی هیچ رب العالمین
37. ۳۷وین زمین مضطرب محتاج کوهگر نبودی نافریدی پر شکوه
38. ۳۸ور نبودی حاجت افلاک همهفت گردون ناوریدی از عدم
39. ۳۹آفتاب و ماه و این استارگانجز به حاجت کی پدید آمد عیان
40. ۴۰پس کمند هستها حاجت بودقدر حاجت مرد را آلت دهد
41. ۴۱پس بیفزا حاجت ای محتاج زودتا بجوشد در کرم دریای جود
42. ۴۲این گدایان بر ره و هر مبتلاحاجت خود می‌نماید خلق را
43. ۴۳کوری و شلی و بیماری و دردتا ازین حاجت بجنبد رحم مرد
44. ۴۴هیچ گوید نان دهید ای مردمانکه مرا مالست و انبارست و خوان
45. ۴۵چشم ننهادست حق در کورموشزانک حاجت نیست چشمش بهر نوش
46. ۴۶می‌تواند زیست بی چشم و بصرفارغست از چشم او در خاک تر
47. ۴۷جز بدزدی او برون ناید ز خاکتا کند خالق از آن دزدیش پاک
48. ۴۸بعد از آن پر یابد و مرغی شودچون ملایک جانب گردون رود
49. ۴۹هر زمان در گلشن شکر خدااو بر آرد همچو بلبل صد نوا
50. ۵۰کای رهاننده مرا از وصف زشتای کننده دوزخی را تو بهشت
51. ۵۱در یکی پیهی نهی تو روشنیاستخوانی را دهی سمع ای غنی
52. ۵۲چه تعلق آن معانی را به جسمچه تعلق فهم اشیا را به اسم
53. ۵۳لفظ چون وکرست و معنی طایرستجسم جوی و روح آب سایرست
54. ۵۴او روانست و تو گویی واقفستاو دوانست و تو گویی عاکفست
55. ۵۵گر نبینی سیر آب از چاکهاچیست بر وی نو به نو خاشاکها
56. ۵۶هست خاشاک تو صورتهای فکرنو بنو در می‌رسد اشکال بکر
57. ۵۷روی آب و جوی فکر اندر روشنیست بی خاشاک محبوب و وحش
58. ۵۸قشرها بر روی این آب رواناز ثمار باغ غیبی شد دوان
59. ۵۹قشرها را مغز اندر باغ جوزانک آب از باغ می‌آید به جو
60. ۶۰گر نبینی رفتن آب حیاتبنگر اندر جوی و این سیر نبات
61. ۶۱آب چون انبُه‌تر آید در گذرزو کند قشر صور زوتر گذر
62. ۶۲چون بغایت تیز شد این جو روانغم نپاید در ضمیر عارفان
63. ۶۳چون بغایت ممتلی بود و شتابپس نگنجید اندرو الا که آب