1. ۱بعد ماهی خلق گفتند ای مهاناز امیران کیست بر جایش نشان
2. ۲تا به جای او شناسیمش امامدست و دامن را به دست او دهیم
3. ۳چونک شد خورشید و ما را کرد داغچاره نبود بر مقامش از چراغ
4. ۴چونک شد از پیش دیده وصل یارنایبی باید ازومان یادگار
5. ۵چونک گل بگذشت و گلشن شد خراببوی گل را از که یابیم از گلاب
6. ۶چون خدا اندر نیاید در عیاننایب حق‌اند این پیغامبران
7. ۷نه غلط گفتم که نایب با منوبگر دو پنداری قبیح آید نه خوب
8. ۸نه دو باشد تا توی صورت‌پرستپیش او یک گشت کز صورت برست
9. ۹چون به صورت بنگری چشم تو دوستتو به نورش در نگر کز چشم رست
10. ۱۰نور هر دو چشم نتوان فرق کردچونک در نورش نظر انداخت مرد
11. ۱۱ده چراغ ار حاضر آید در مکانهر یکی باشد بصورت غیر آن
12. ۱۲فرق نتوان کرد نور هر یکیچون به نورش روی آری بی‌شکی
13. ۱۳گر تو صد سیب و صد آبی بشمریصد نماند یک شود چون بفشری
14. ۱۴در معانی قسمت و اعداد نیستدر معانی تجزیه و افراد نیست
15. ۱۵اتحاد یار با یاران خوشستپای معنی‌گیرْ، صورت سرکشست
16. ۱۶صورتِ سرکش گُدازان کُن برَنجتا ببینی زیر او وحدت چو گنج
17. ۱۷ور تو نگدازی عنایتهای اوخود گدازد ای دلم مولای او
18. ۱۸او نماید هم به دلها خویش رااو بدوزد خرقهٔ درویش را
19. ۱۹منبسط بودیم یک جوهر همهبی‌سر و بی پا بدیم آن سر همه
20. ۲۰یک گهر بودیم همچون آفتاببی گره بودیم و صافی همچو آب
21. ۲۱چون بصورت آمد آن نور سرهشد عدد چون سایه‌های کنگره
22. ۲۲گنگره ویران کنید از منجنیقتا رود فرق از میان این فریق
23. ۲۳شرح این را گفتمی من از مریلیک ترسم تا نلغزد خاطری
24. ۲۴نکته‌ها چون تیغ پولادست تیزگر نداری تو سپر وا پس گریز
25. ۲۵پیش این الماس بی اسپر میاکز بریدن تیغ را نبود حیا
26. ۲۶زین سبب من تیغ کردم در غلافتا که کژخوانی نخواند برخلاف
27. ۲۷آمدیم اندر تمامی داستانوز وفاداری جمع راستان
28. ۲۸کز پس این پیشوا بر خاستندبر مقامش نایبی می‌خواستند