1. ۱اندر آن کُه بود اشجار و ثماربس مُرودی کوهی آنجا بی‌شمار
2. ۲گفت آن درویش یا رب با تو منعهد کردم زین نچینم در زمن
3. ۳جز از آن میوه که باد انداختشمن نچینم از درخت منتعش
4. ۴مدتی بر نذر خود بودش وفاتا در آمد امتحانات قضا
5. ۵زین سبب فرمود استثنا کنیدگر خدا خواهد به پیمان بر زنید
6. ۶هر زمان دل را دگر میلی دهمهرنفس بر دل دگر داغی نهم
7. ۷کل اصباح لنا شان جدیدکل شیء عن مرادی لا یحید
8. ۸در حدیث آمد که دل همچون پریستدر بیابانی اسیر صرصریست
9. ۹باد پَر را هر طرف راند گزافگه چپ و گه راست با صد اختلاف
10. ۱۰در حدیث دیگر این دل دان چنانکآب جوشان ز آتش اندر قازغان
11. ۱۱هر زمان دل را دگر رایی بودآن نه از وی لیک از جایی بود
12. ۱۲پس چرا آمن شوی بر رای دلعهد بندی تا شوی آخر خجل
13. ۱۳این هم از تاثیر حکمست و قدرچاه می‌بیینی و نتوانی حذر
14. ۱۴نیست خود از مرغ پران این عجبکه نبیند دام و افتد در عطب
15. ۱۵این عجب که دام بیند هم وتدگر بخواهد ور نخواهد می‌فتد
16. ۱۶چشم باز و گوش باز و دام پیشسوی دامی می‌پرد با پر خویش