1. ۱یک شه دیگر ز نسل آن جُهوددر هلاک قوم عیسی رو نمود
2. ۲گر خبر خواهی ازین دیگر خروجسوره بر خوان وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلۡبُرُوجِ
3. ۳سنّت بَد کز شهِ اوّل بزاداین شه دیگر قدم بر وی نهاد
4. ۴هر که او بنهاد ناخوش سنّتیسوی او نفرین رود هر ساعتی
5. ۵نیکوان رفتند و سنّت‌ها بماندوز لئیمان ظلم و لَعنت‌ها بماند
6. ۶تا قیامت هرکه جنس آن بَداندر وجود آید بود رویش بِدان
7. ۷رگ رگست این آبِ شیرین و آب شوردر خلایق می‌رود تا نفخ صور
8. ۸نیکوان را هست میراث از خوشابآن چه میراث است أَوۡرَثۡنَا ٱلۡکِتَٰبَ
9. ۹شد نیاز طالبان ار بنگریشعله‌ها از گوهرِ پیغامبری
10. ۱۰شعله‌ها با گوهران گَردان بودشعله آن جانب رود هم کان بود
11. ۱۱نورِ روزن گِرد خانه می‌دَودزانک خور بُرجی به بُرجی می‌رود
12. ۱۲هر که را با اختری پیوستگی‌ستمر وِرا با اختر خود هم‌تگی‌ست
13. ۱۳طالعش گر زهره باشد در طربمیل کلّی دارد و عشق و طلب
14. ۱۴ور بود مِرّیخی خون‌ریزخوجنگ و بهتان و خصومت جوید او
15. ۱۵اخترانند از ورای اخترانکه احتراق و نَحس نبود اندر آن
16. ۱۶سایران در آسمان‌های دگرغیر این هفت آسمانِ مُعتبر
17. ۱۷راسخان در تابِ انوارِ خدانه به هم پیوسته نه از هم جدا
18. ۱۸هر که باشد طالع او زان نجومنفس او کفّار سوزد در رُجوم
19. ۱۹خشمِ مرّیخی نباشد خشم اومنقلب رَوْ غالب و مغلوب‌ْخو
20. ۲۰نورِ غالب ایمن از نقص و غَسَقدر میانِ اصبعَین نورِ حق
21. ۲۱حق فشاند آن نور را بر جان‌هامقبلان بر داشته دامان‌ها
22. ۲۲و آن نثار نور را وا یافتهروی از غیر خدا برتافته
23. ۲۳هر که را دامان عشقی نابُدهزان نثارِ نور بی‌بهره شده
24. ۲۴جزوها را رویها سوی کُل استبلبلان را عشق با روی گُل است
25. ۲۵گاو را رنگ از برون و مرد رااز درون جو رنگ سرخ و زرد را
26. ۲۶رنگ‌های نیک از خُمِّ صفاسترنگ زشتان از سیاهابهٔ جَفاست
27. ۲۷صِبغةُ الله نام آن رنگ لطیفلعنةُ الله بوی این رنگ کثیف
28. ۲۸آنچ از دریا به دریا می‌روداز همانجا کامد آنجا می‌رود
29. ۲۹از سرِ کُه سیل‌های تیزرووز تن ما جانِ عشق آمیزرو