1. ۱از خدا جوییم توفیق ادببی‌ادب محروم گشت از لطفِ رب
2. ۲بی‌ادب تنها نه خود را داشت بَدبلکه آتش در همه آفاق زد
3. ۳مایده از آسمان در می‌رسیدبی‌ شِری و بیع و بی‌گفت و شنید
4. ۴در میان قوم موسی چند کسبی‌ادب گفتند «‌کو سیر و عدس‌؟»
5. ۵منقطع شد خوان و نان از آسمانماند رنج زرع و بیل و داس‌مان
6. ۶باز عیسی چون شفاعت کرد حقخوان فرستاد و غنیمت بر طبَق
7. ۷مائده از آسمان شد عائده چون که گفت انزل علینا مائده
8. ۸باز گستاخان ادب بگذاشتندچون گدایان زلّه‌ها برداشتند
9. ۹لابه کرده عیسی ایشان را که ایندایمست و کم نگردد از زمین
10. ۱۰بدگمانی کردن و حرص‌آوریکفر باشد پیش خوان مهتری
11. ۱۱زان گدارویانِ نادیده ز آزآن در رحمت بریشان شد فراز
12. ۱۲ابر بَر ناید پی منع زکاتوَز زِنا افتد وَبا اندر جهات
13. ۱۳هر چه بر تو آید از ظلمات و غمآن ز بی‌باکی و گستاخیست هم
14. ۱۴هر که بی‌باکی کند در راهِ دوستره‌زن مردان شد و نامرد اوست
15. ۱۵از ادب پرنور گشته‌ست این فلکوز ادب معصوم و پاک آمد مَلَک
16. ۱۶بُد ز گستاخی کسوف آفتابشد عزازیلی ز جُراَت رَدِّ باب