1. ۱اصلشان بَد بود آن اهل سبامی‌رمیدندی ز اسبابِ لقا
2. ۲دادشان چندان ضیاع و باغ و راغاز چپ و از راست از بهر فراغ
3. ۳بس که می‌افتاد از پُری ثمارتنگ می‌شد معبرِ ره، بر گذار
4. ۴آن نثار میوه، ره را می‌گرفتاز پُریِ میوه، ره‌رو در شگفت
5. ۵سَلّه بر سر در درختستانشانپُر شدی ناخواست از میوه‌فشان
6. ۶باد آن میوه فشاندی نَه کسیپُر شدی زان میوه دامنها بسی
7. ۷خوشه‌های زفت تا زیر آمدهبر سَر و روی رونده می‌زده
8. ۸مَرد گلخن‌تاب از پُری زربسته بودی در میان زرین کمر
9. ۹سگ کُلیچه کوفتی در زیر پاتخمه بودی گرگ صحرا از نوا
10. ۱۰گشته آمن شهر و ده از دزد و گرگبُز نترسیدی هم از گرگ سترگ
11. ۱۱گر بگویم شرح نعمتهای قومکه زیادت می‌شد آن یوماً بِیَوم
12. ۱۲مانع آید از سخنهای مهمانبیا بردند امرِ فَاستَقِم