1. ۱سر آن خرگوش دان دیو فضولکه به پیش نفس تو آمد رسول
2. ۲تا که نفس گول را محروم کردز آب حیوانی که از وی خضر خورد
3. ۳بازگونه کرده‌ای معنیش راکفر گفتی مستعد شو نیش را
4. ۴اضطراب ماه گفتی در زلالکه بترسانید پیلان را شغال
5. ۵قصهٔ خرگوش و پیل آری و آبخشیت پیلان ز مه در اضطراب
6. ۶این چه ماند آخر ای کوران خامبا مهی که شد زبونش خاص و عام
7. ۷چه مه و چه آفتاب و چه فلکچه عقول و چه نفوس و چه ملک
8. ۸آفتاب آفتاب آفتاباین چه می‌گویم مگر هستم بخواب
9. ۹صد هزاران شهر را خشم شهانسرنگون کردست ای بد گم‌رهان
10. ۱۰کوه بر خود می‌شکافد صد شکافآفتابی از کسوفش در شغاف
11. ۱۱خشم مردان خشک گرداند سحابخشم دلها کرد عالمها خراب
12. ۱۲بنگرید ای مردگان بی حنوطدر سیاستگاه شهرستان لوط
13. ۱۳پیل خود چه بود که سه مرغ پرانکوفتند آن پیلکان را استخوان
14. ۱۴اضعف مرغان ابابیلست و اوپیل را بدرید و نپذیرد رفو
15. ۱۵کیست کو نشنید آن طوفان نوحیا مصاف لشکر فرعون و روح
16. ۱۶روحشان بشکست و اندر آب ریختذره ذره آبشان بر می‌گسیخت
17. ۱۷کیست کو نشنید احوال ثمودو آنک صرصر عادیان را می‌ربود
18. ۱۸چشم باری در چنان پیلان گشاکه بدندی پیل‌کش اندر وغا
19. ۱۹آنچنان پیلان و شاهان ظلومزیر خشم دل همیشه در رجوم
20. ۲۰تا ابد از ظلمتی در ظلمتیمی‌روند و نیست غوثی رحمتی
21. ۲۱نام نیک و بد مگر نشنیده‌ایدجمله دیدند و شما نادیده‌اید
22. ۲۲دیده را نادیده می‌آرید لیکچشمتان را وا گشاید مرگ نیک
23. ۲۳گیر عالم پر بود خورشید و نورچون روی در ظلمتی مانند گور
24. ۲۴بی نصیب آیی از آن نور عظیمبسته‌روزن باشی از ماه کریم
25. ۲۵تو درون چاه رفتستی ز کاخچه گنه دارد جهانهای فراخ
26. ۲۶جان که اندر وصف گرگی ماند اوچون ببیند روی یوسف را بگو
27. ۲۷لحن داودی به سنگ و که رسیدگوش آن سنگین دلانش کم شنید
28. ۲۸آفرین بر عقل و بر انصاف بادهر زمان والله اعلم بالرشاد
29. ۲۹صدقوا رسلا کراما یا سباصدقوا روحا سباها من سبا
30. ۳۰صدقوهم هم شموس طالعهیومنوکم من مخازی القارعه
31. ۳۱صدقوهم هم بدور زاهرهقبل ان یلقوکم بالساهره
32. ۳۲صدقوهم هم مصابیح الدجیاکرموهم هم مفاتیح الرجا
33. ۳۳صدقوا من لیس یرجو خیرکملا تضلوا لا تصدوا غیرکم
34. ۳۴پارسی گوییم هین تازی بهلهندوی آن ترک باش ای آب و گل
35. ۳۵هین گواهیهای شاهان بشنویدبگرویدند آسمانها بگروید