1. ۱همچو آن خرگوش کو بر شیر زدروح او کی بود اندر خوردِ قَد
2. ۲شیر می‌گفت از سر تیزی و خشمکز ره گوشم عدو بر بست چشم
3. ۳مکرهای جَبریانم بسته کردتیغ چوبینشان تنم را خسته کرد
4. ۴زین سپس من نشنوم آن دمدمهبانگ دیوانست و غولان آن همه
5. ۵بر دران ای دل تو ایشان را مه‌ایستپوستشان برکَن کِشان جز پوست نیست
6. ۶پوست چه بود گفته‌های رنگ رنگچون زره بر آبْ کِش نبود درنگ
7. ۷این سخن چون پوست و معنی مغز داناین سخن چون نقش و معنی همچو جان
8. ۸پوست باشد مغزِ بد را عیب‌پوشمغز نیکو را ز غیرت غیب‌پوش
9. ۹چون قلم از باد بُد دفتر ز آبهرچه بنویسی فنا گردد شتاب
10. ۱۰نقشِ آبست اَر وفا جویی از آنباز گردی دستهای خود گزان
11. ۱۱باد در مَردُم هوا و آرزوستچون هوا بگذاشتی پیغامِ هوست
12. ۱۲خوش بود پیغامهای کردگارکو ز سر تا پای باشد پایدار
13. ۱۳خطبهٔ شاهان بگردد و آن کِیاجُز کیا و خطبه‌های انبیا
14. ۱۴زانک بَوش پادشاهان از هواستبارنامهٔ انبیا از کبریاست
15. ۱۵از دِرَمها نام شاهان برکنندنام احمد تا ابد بَر می‌زنند
16. ۱۶نام احمد نام جملهٔ انبیاستچونک صد آمد نود هم پیش ماست