1. ۱گفت بسم الله بیا تا او کجاستپیش در شو گر همی گویی تو راست
2. ۲تا سزای او و صد چون او دهمور دروغست این سزای تو دهم
3. ۳اندر آمد چون قلاووزی به پیشتا برد او را به سوی دام خویش
4. ۴سوی چاهی کو نشانش کرده بودچاه مغ را دام جانش کرده بود
5. ۵می‌شدند این هر دو تا نزدیک چاهاینت خرگوشی چو آبی زیر کاه
6. ۶آب کاهی را به هامون می‌بردآب کوهی را عجب چون می‌برد
7. ۷دام مکر او کمند شیر بودطرفه خرگوشی که شیری می‌ربود
8. ۸موسیی فرعون را با رود نیلمی‌کشد با لشکر و جمع ثقیل
9. ۹پشه‌ای نمرود را با نیم پرمی‌شکافد بی‌محابا درز سر
10. ۱۰حال آن کو قول دشمن را شنودبین جزای آنک شد یار حسود
11. ۱۱حال فرعونی که هامان را شنودحال نمرودی که شیطان را شنود
12. ۱۲دشمن ار چه دوستانه گویدتدام دان گرچه ز دانه گویدت
13. ۱۳گر ترا قندی دهد آن زهر دانگر بتن لطفی کند آن قهر دان
14. ۱۴چون قضا آید نبینی غیر پوستدشمنان را باز نشناسی ز دوست
15. ۱۵چون چنین شد ابتهال آغاز کنناله و تسبیح و روزه ساز کن
16. ۱۶ناله می‌کن کای تو علام الغیوبزیر سنگ مکر بد ما را مکوب
17. ۱۷گر سگی کردیم ای شیرآفرینشیر را مگمار بر ما زین کمین
18. ۱۸آب خوش را صورت آتش مدهاندر آتش صورت آبی منه
19. ۱۹از شراب قهر چون مستی دهینیستها را صورت هستی دهی
20. ۲۰چیست مستی بند چشم از دید چشمتا نماید سنگ، گوهر پشم، یشم
21. ۲۱چیست مستی حسها مبدل شدنچوب گز اندر نظر صندل شدن