1. ۱چونک خرگوش از رهایی شاد گشتسوی نخچیران دوان شد تا به دشت
2. ۲شیر را چون دید در چَه کُشته، زارچرخ می‌زد شادمان تا مرغزار
3. ۳دست می‌زد چون رهید از دستِ مرگسبز و رقصان در هوا چون شاخ و برگ
4. ۴شاخ و برگ از حبسِ خاک آزاد شدسَر برآورد و حریف باد شد
5. ۵برگها چون شاخ را بشکافتندتا به بالای درخت اشتافتند
6. ۶با زبان شَطّاحِ شُکرِ خدامی‌سراید هر بَر و بَرگی جدا
7. ۷که بپرورد اصل ما را ذوالعطاتا درخت فَاسْتَغْلَظَ آمد فَاسْتَوی‌
8. ۸جانهای بسته اندر آب و گِلچون رهند از آب و گِلها شاددل
9. ۹در هوای عشقِ حق رقصان شوندهمچو قُرص بَدر بی‌نقصان شوند
10. ۱۰جسمشان در رقص و جانها خود مپرسوانک گِرد جانْ از آنها خود مپرس
11. ۱۱شیر را خرگوش در زندان نشاندننگ شیری کو ز خرگوشی بماند
12. ۱۲درچنان ننگی و آنگه این عجبفخر دین خواهد که گویندش لقب
13. ۱۳ای تو شیری در تک این چاهْ فَردنفسْ چون خرگوشْ خونت‌ریخت و خورد
14. ۱۴نفسِ خرگوشت به صَحرا در چَراتو به قعر این چَه چون و چِرا
15. ۱۵سوی نخچیران دوید آن شیرگیرکأَبْشِرُوا یَا قَوْمُ إِذْ جَاءَ الْبَشِیرُ
16. ۱۶مژده مژده ای گروه عیش‌سازکان سگِ دوزخ به دوزخ رفت باز
17. ۱۷مژده مژده کان عدوّ جانهاکَند قهرِ خالقش دندانها
18. ۱۸آنک از پنجه بسی سرها بکوفتهمچو خَس جاروبِ مَرگش هم بروفت