1. ۱می‌گفتم : ای درخت
2. ۲می‌گفت : جان من
3. ۳می‌گفتم : آشیان بهاری ؟
4. ۴می‌گفت : اگر بیاید ، آری
5. ۵می‌گفتم : از بهار چه خواهی ؟
6. ۶می‌گفت : از بهار ،
7. ۷جوانی
8. ۸می‌گفتم : از نسیم ؟
9. ۹نمی‌گفت
10. ۱۰آه ای نسیم !‌ رازی در این نگفتن است
11. ۱۱‌آیا درخت را چه هراسی است
12. ۱۲از گفتن نیاز نهانش ؟
13. ۱۳آیا تویی که با همه نرمی
14. ۱۴قفلی نهاده ای به دهانش ؟
15. ۱۵شاید که او امید دویدن را
16. ۱۶بیم درنگ و شوق رسیدن را
17. ۱۷پر سوی آفتاب کشیدن
18. ۱۸را
19. ۱۹لب ناگشوده از تو طلب دارد
20. ۲۰آیا تو ، راز او را نشنیدی ای نسیم
21. ۲۱یا با سکوت ،‌ پاسخ او دادی ؟
22. ۲۲یا با زبان برگ سخن گفتی ؟
23. ۲۳آه این زبان مشترک توست با درخت
24. ۲۴آیا به او نگفتی : ای دوست
25. ۲۵من می‌روم ، تو رفتن نتوانی
26. ۲۶منن می‌رسم ، تو بر جا می‌مانی
27. ۲۷این
28. ۲۸نابرابری چه عجب دارد ؟
29. ۲۹بی‌رحمی ای نسیم
30. ۳۰من با درخت ، همدم و همدردم
31. ۳۱هم سبزم ای برادر ، هم زردم
32. ۳۲من نیز ، آرزوی پریدن را
33. ۳۳پرسوی آفتاب کشیدن را
34. ۳۴همچون درخت ، از تو طلب کردم
35. ۳۵اما اگر درخخت ، کلامش را
36. ۳۶زیر زبان برگ ، نهفته ست
37. ۳۷من با زبان سرخم
38. ۳۸فریاد می‌کشم
39. ۳۹بی‌رحمی ای نسیم
40. ۴۰آیا زبان سرخ ، سر سبز را هنوز
41. ۴۱بر باد می‌دهد ؟
42. ۴۲از این خطر ، چه باک ؟
43. ۴۳این حرف را درخت به من یاد می‌دهد
44. ۴۴پس بشنو ای نسیم
45. ۴۵ما هر دو را به سوی بهاران بر
46. ۴۶تا آفتاب رابشناسیم ، ای نسیم