1. ۱شب‌ها که روی بالکن کوچک
2. ۲سپیدم می‌غلتم
3. ۳در چشم آسمان چه سیاه است
4. ۴گاهی ، ستارگان پراکنده
5. ۵این پشه‌های فسفری شب
6. ۶نیش بلند و
7. ۷نازکشان را
8. ۸در ریشه‌های چشمم می‌کارند
9. ۹وز زهر نیش این پشگان در من
10. ۱۰اندیشه‌های سرخ ورم کرده
11. ۱۱چون دانه‌های آبله می‌خارند
12. ۱۲حس می‌کنم که بالکن کوچک
13. ۱۳بر هیچ پایه تکیه ندارد
14. ۱۴چون زورقی بر آب ، روان است
15. ۱۵دستم ز نرده‌های فلزیش
16. ۱۶سرمای نیستی را می‌نوشد
17. ۱۷آنگه ، شقیقه ام را بر نرده می‌نهم
18. ۱۸حس می‌کنم که زورق من ، زان پس
19. ۱۹بر موج‌های خواب ، روان است
20. ۲۰در خواب ، نرده ، لوله ی سرد طپانچه است
21. ۲۱این لوله ،‌ چشم دارد چشمی به رنگ سرب
22. ۲۲در چشم لوله می‌نگرم حیران
23. ۲۳می‌کوشم
24. ۲۴تا دست دیگرم را
25. ۲۵دستی که از طپانچه ،
26. ۲۶گرانبار نیست
27. ۲۷سوی سپهر تیره برآرم
28. ۲۸زانجا ، ستاره ای را بردارم
29. ۲۹وان را بسان مردمکی زنده
30. ۳۰در چشم خشک لوله گذارم
31. ۳۱اما نمی‌توانم
32. ۳۲ناگاه
33. ۳۳دستی که از طپانچه گرانبار است
34. ۳۴گوی ستاره ای را
35. ۳۵در زیر انحنای سرانگشتش
36. ۳۶احساس می‌کند
37. ۳۷وان گوی ،‌ با
38. ۳۸اشاره ی انگشت
39. ۳۹از جای خویش ، لختی می‌جنبد
40. ۴۰تیر شهابی از افق مویم
41. ۴۱در آسمان خالی ، پرواز می‌کند
42. ۴۲من در میان ظلمت ،‌ خاموش می‌شوم
43. ۴۳اما هنوز ، بالکن کوچک
44. ۴۴با نرده‌های سرد فلزینش
45. ۴۵چون زورقی بر آب ، روان است