1. ۱در جگرم چون دهان ماهی زخمی است
2. ۲زخم گشفتی که کس نیافته نامش
3. ۳یا لب سرخ گشوده ای که هویداست
4. ۴چون لثه ی خالی انار کلامش
5. ۵زخم شگفتی که گر زبان
6. ۶بگشاید
7. ۷در سخنش راز معجزات مسیح است
8. ۸واژه ی گنگن از کرامتش همه گویاست
9. ۹لفظ غریب از لبش همیشه فصیح است
10. ۱۰تیغه ای از آهن گداخته در اوست
11. ۱۱چرخ زنان ، خون فشاند از دهن او
12. ۱۲خشم و خروشی نگفتنی است سکوتش
13. ۱۳زمزمه ای ناشنیدنی ، سخن او
14. ۱۴اوست دهانی که گرچه حنجره
15. ۱۵اش نیست
16. ۱۶می‌کوشد تا همیشه نغمه بخواند
17. ۱۷دردش ، چون گریه ، در گلو فکند چنگ
18. ۱۸تا مگر اعماق سینه را بدراند
19. ۱۹اوست دهانی که با خشونت دندان
20. ۲۰گونه ی بیرنگ ماه را بخراشد
21. ۲۱مردم چشمی که تیشه ی نظر او
22. ۲۲پیکره‌های ندیدنی بتراشد
23. ۲۳اوست که چون بیند آفتاب خزان را
24. ۲۴در وسط آسمان به جلوه نمایی
25. ۲۵ترسد کاین کاغذ کبود بسوزد
26. ۲۶در پس آن ذره بین دوره طلایی
27. ۲۷چشم است این یا دهان ؟ درست ندانم
28. ۲۸دانم کز خون من پر است پیامش
29. ۲۹در جگرم ،‌ چون دهان ماهی زخمی است
30. ۳۰زخم شگفتی که کس نیافته نامش
31. ۳۱این دهن سرخ ، این بردیگی زخم
32. ۳۲می‌خندد بر
33. ۳۳حیات برزخی من
34. ۳۴در بن دندان او ، به تردی انگور
35. ۳۵می‌ترکد لحظه‌های دوزخی من