1. ۱دلی که قدر عزیزان آشنا دانست
2. ۲چگونه صحبت بیگانگان روا دانست
3. ۳میان این همه با چون تویی کنار آمد
4. ۴چرا که جز به تو پرداختن خطا دانست
5. ۵به
6. ۶شام زلف تو پیوست صبح طالع خویش
7. ۷که تار موی ترا رشته ی وفا دانست
8. ۸دل از امید وصال فرشته رویان شست
9. ۹که عشق روی ترا آیت خدا دانست
10. ۱۰ز جام عشق تو چون باده ی نگاه کشید
11. ۱۱سبوی میکده را خالی از صفا دانست
12. ۱۲طمع ز قصه ی جام جهان نما ببرید
13. ۱۳که چشم مست ترا جام جان نما
14. ۱۴دانست
15. ۱۵بنفشه موی منا ! سر ز من متاب و مرو
16. ۱۶که قدر مشک پراکنده را صبا دانست
17. ۱۷هر آنکه ملک جهان را به بوسه ای نفروخت
18. ۱۸حدیث آدم و فردوس را کجا دانست
19. ۱۹فدای نرگس شهلای نیم مست تو باد
20. ۲۰هر آنچه عقل تهیدست ، پر بها دانست