1. ۱آه ای طلوع روشن غمگین
2. ۲آیا تو بامداد بلوغی ؟
3. ۳آن بامداد دور ، که نور طلایی اش
4. ۴در موزه ی تصور من می‌تافت
5. ۵تا چهره‌ها و پیکره‌ها را عیان کند
6. ۶تا در تن مجسمه‌های خیال من
7. ۷جانی بیافریند و خونی روان کند ؟
8. ۸آن بامداد دور که در روشنایی اش
9. ۹لب بر جبین آینه‌ها می‌گذاشتم
10. ۱۰تا بوسه در بخار نفس آشیان کند
11. ۱۱وان جفت ناشناس از آن سوی عکس من
12. ۱۲با پاسخی ؟ لبان مرا مهربان کند ؟
13. ۱۳آن بامداد دور ، که برگ درخت
14. ۱۴را
15. ۱۵در چشم من به دست بدل می‌کرد
16. ۱۶تا دست را به قوت جادو زبان کند
17. ۱۷پس ، بر زبان برگ ، پیام نسیم را
18. ۱۸گویا‌تر از بشارت پیغمبران کند ؟
19. ۱۹آه ای طلوع روشن غمگین
20. ۲۰ای صبح دوردست که از نو دمیده ا ی
21. ۲۱اکنون تو از دریچه ی چشمانم
22. ۲۲بر موزه ای که سوخته می‌تابی
23. ۲۳بر موزه ای که
24. ۲۴پیکره‌هایش گداخته
25. ۲۵دود از پس حریق ، در او خانه ساخته
26. ۲۶اکنون تویی و آینه ای خالی
27. ۲۷آینه ای که ریختگی‌های جویه اش
28. ۲۸چشمان پیر بر شب کوری گشوده است
29. ۲۹نقش لبان جفت من و بوسه ی مرا
30. ۳۰آسان‌تر از بخار نفس‌ها ، زدوده است
31. ۳۱اکنون به برگ ریخته می‌تابی
32. ۳۲برگی که
33. ۳۳همزبان نسیم و پرنده نیست
34. ۳۴برگی که همچو دست فرورفته در گل است
35. ۳۵این دست را به مهر فشردن ، چه مشکل است
36. ۳۶ای آفتاب روشن غمگین
37. ۳۷ویرانه‌ها هنوز به نور تو تشنه‌اند
38. ۳۸در بسته دار بر شب فرجام ناپذیر
39. ۳۹بعد از چنان طلوع ، غروبت حرام باد
40. ۴۰صبحی اگر نماند ، به شب نیز گو بمیر