1. ۱سیه مستی که خمخانه ی
2. ۲تاریخ می‌آمد
3. ۳قبایی ژنده بر تن داشت
4. ۴نگاه او ، گواه بی‌گناهی بود
5. ۵ولی از رنگ می ، خونی به دامن داشت
6. ۶من او را زیر فانوسی
7. ۷کهن دیدم
8. ۸که در پایان شب ، آغاز خواندن کرد
9. ۹چنان در خلوت فیروزه ون ، آواز او پیچید
10. ۱۰که در آن کوچه ی خاموش ، از هر سو دری وا شد
11. ۱۱سری از سینه ی هر در ، هویدا شد
12. ۱۲صدا ، مستانه در آفاق پهناور فروپیچید
13. ۱۳بهشت عدن اگر خواهی بیا با ما به میخانه
14. ۱۴که از پای خمت به حوض کوثر
15. ۱۵اندازیم
16. ۱۶شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم
17. ۱۷نسیم عطر گردان را شکر در مجمراندازیم
18. ۱۸یکی از عقل می‌لافد ، کیی طامات می‌بافد
19. ۱۹بیان کاین داوری‌ها را به پیش داور اندازیم
20. ۲۰شب از هول سحر جان داد
21. ۲۱سرود مست را بانگ عزای صبح ، پایان داد
22. ۲۲اذان آواز را برچید
23. ۲۳قباپوش
24. ۲۴پریشان حال را دیدم
25. ۲۵که از خواندن دهان بر بست و من ، مست سرود او
26. ۲۶لبانم را به اشک و خنده آلودم
27. ۲۷زمانی پا به پایش راه پیمودم
28. ۲۸سپس در گوش او با شیطنت گفتم : نمی‌دانی
29. ۲۹کلاغان خبرچین مژده آوردند
30. ۳۰که در قلب دیار کافران ، انبوه دینداران
31. ۳۱هزاران شیشه ی می‌را به حوضی سرنگون
32. ۳۲کردند
33. ۳۳پس آن شعری که می‌خواندی دگرگون شد ، چه می‌خوانی ؟
34. ۳۴بیا تا این سرود تازه را با هم بیآغازیم
35. ۳۵بهشت عدل اگر خواهی ، برو بیرون ز میخانه
36. ۳۶که از پشت درت یکسر به پیش داور اندازیم
37. ۳۷نسیم عطر گردان را به بوی زهد بفروشیم
38. ۳۸شراب ارغوانی را به حوض کوثر اندازیم
39. ۳۹سیه مستی ه از
40. ۴۰خمخانه ی تاریخ می‌آمد
41. ۴۱به آغوش زمان برگشت و من با گریه خندیدم
42. ۴۲من آن شب ، حافظ جاوید را در خواب خوش دیدم