1. ۱وقتی که شب قندیل‌های کهنه را در آسمان افروخت
2. ۲ما ساکنان کاخ سلطانی
3. ۳شهر گناه آلوده را از دور می‌دیدیم
4. ۴فانوس‌ها در کوچه‌های تنگ و تاریکش
5. ۵با شعله‌های شیطنت می‌سوخت
6. ۶ابلیس ، در کاشانه‌های دور و نزدیکش
7. ۷شب زنده داران را گناهی تازه می‌آموخت
8. ۸ما ساکنان کاخ سلطانی
9. ۹شهر گناه آلوده را از درون
10. ۱۰با دیده ای مغرور می‌دیدیم
11. ۱۱تالار ما دریای شادی‌های جوشان بود
12. ۱۲از موج خواهش‌ها ، خروشان بود
13. ۱۳تن
14. ۱۴های عریان ، ماهیان سیمگون بودند
15. ۱۵چشمان ما ، آیینه داران جنون بودند
16. ۱۶ما ، از ورای پرده ی مستی
17. ۱۷آن ماهیان زنده را در تور می‌دیدیم
18. ۱۸ما ، ناشناسی را که با فانوس جادویی
19. ۱۹پنداری از آفاق سحر آمیز می‌آمد
20. ۲۰چون سایه ای در کوچه‌های دور
21. ۲۱بر سنیه ی دیوارهای کور می‌دیدیم
22. ۲۲فریاد او در شهر می‌پیچید
23. ۲۳ای تیره بختان ای سیهکاران
24. ۲۴شهر شما در شعله‌های صبحدم نابود خواهد شد
25. ۲۵ایگمرهان ای زشت کرداران
26. ۲۶راه رهایی بر شما مسدود خواهد شد
27. ۲۷ما ، از درون کاخ سلطانی
28. ۲۸او را که با جمعیتی پنهان سخن می‌گفت
29. ۲۹در حلقه ای از نور می‌دیدیم
30. ۳۰چندان که گفتارش به پایان رفت
31. ۳۱در پرتو فانوس خود ، تنها به راه افتاد
32. ۳۲اما طنین گرم آن گفتار
33. ۳۳در شهر خاموش سیاه افتاد
34. ۳۴مستان هراسیدند و هشیاران سفر کردند
35. ۳۵بیم عقوبت با غم غربت مقابل شد
36. ۳۶آنگاه خورشید از کران آسمان برخاست
37. ۳۷انوار گوگردین او بر شهر نازل
38. ۳۸شد
39. ۳۹شهر گناه آلود مستان از میان برخاست
40. ۴۰آثار او از لوحه ی ایام زایل شد
41. ۴۱اما ز هشیاران غمناک سفرکرده
42. ۴۲در دشت پهناور ، نشانی دهشت آور ماند
43. ۴۳تقدیر ، اینان را که از آتش حذر کردند
44. ۴۴رفتند و گریان بر قفای خود نظر کردند
45. ۴۵در اوج گرما منجمد گرداند
46. ۴۶اندامشان تندیس کامل
47. ۴۷شد
48. ۴۸ما ، از حریم کاخ سلطانی
49. ۴۹فرجام هشیاران و مستان هر دو را دیدیم
50. ۵۰چون خویش را ایمن گمانکردیم
51. ۵۱از ایمنی بر خویش بالیدیم
52. ۵۲تالار ما ، دریای شادی‌های جوشان بود
53. ۵۳ما ، چون سبکباران ساحل‌ها
54. ۵۴فارغ ز بیم موج ، نوشیدیم و رقصیدیم
55. ۵۵آنگه به پاس مقدم خورشید عالمسوز
56. ۵۶در خانه ی خود آتش افکندیم و خندیدیم
57. ۵۷ما ساکنان کاخ سلطنتی
58. ۵۸شب زنده داران سدوم بودیم
59. ۵۹ما در طلوع خشم سوزان خداوندی
60. ۶۰ویرانی موعود را دیدیم
61. ۶۱اما هنوز از کوری باطن
62. ۶۲در ظلمت اندیشه‌های خویش گم بودیم
63. ۶۳ما ، تیره اندیشان روشن بین ، در آن شب ننگین
64. ۶۴آتش سوزی
65. ۶۵تاریخ
66. ۶۶نظارگان شعله در آفاق رم بودیم