1. ۱باران بامداد کهنسالی
2. ۲از موی من ، سیاهی شب را زدوده است
3. ۳اما به طعنه ، دست نمی‌شوید ازس رم
4. ۴یرا هنوز یاد سحرگاه کودکی
5. ۵همچون غبار می‌گذرد از
6. ۶برابرم
7. ۷چشمی که دوربین درونم بود
8. ۸آماده ی گرفتن تصویر تازه نیست
9. ۹را نوار خام خیالم به ناگهان
10. ۱۰ز آفتاب پیری من ،‌ نور دیده است
11. ۱۱وان نور بر نوار
12. ۱۲دزدانه ، سایه‌های سیاه آفریده است
13. ۱۳آیا شنیده ای که به یکباره ، روشنی
14. ۱۴ذاتی دگر پذیرد و تاریکی آورد ؟
15. ۱۵آری
16. ۱۶، نگاه کن
17. ۱۷روز جهان ، شبی است که در ظلمتش هنوز
18. ۱۸این چرخ راهزن
19. ۱۹دندان تابناک مرا از دهان من
20. ۲۰چونان که از دهان سخنساز رودکی
21. ۲۱چالاک و ماهرانه به تاراج می‌برد
22. ۲۲وانگه لبان من
23. ۲۳خونین و تلخ ، چون لثه ی خالی انار
24. ۲۴در آرزوی جستن در دانه‌های خویش
25. ۲۵لبخند می‌فروشد و اندوه می‌خورد
26. ۲۶اکنون ، درین اتاق که ایوان کوچکش
27. ۲۷راهی به باغ خاطره می‌جوید
28. ۲۸دور از غبار سبز درختان نشسته ام
29. ۲۹اینجا ، سپهر تیره ی غربت را
30. ۳۰چون سایه ی غروب به سر دارم
31. ۳۱زاغی که بر فراز سرم بال می‌زند
32. ۳۲اندیشه ی سیاه کهنسالی است
33. ۳۳بادی که از کرانه ی
34. ۳۴اقیانوس
35. ۳۵بر گونه‌های این شب نمناک می‌وزد
36. ۳۶گویی که سر گذشت جهان است
37. ۳۷دانم که قصد باد ، رسیدن نیست
38. ۳۸زیرا به سوی هیچ روان است
39. ۳۹ما درین سکوت شبانگاهی
40. ۴۰من ، همچنان به زمزمه ای گوش می‌کنم
41. ۴۱کز ژرفنای آینه ، هشدار می‌دهد
42. ۴۲ما سالخوردگان سفر کرده
43. ۴۳در رهگذار
44. ۴۴باد ، کم از برگیم
45. ۴۵ما : زنده نیستیم ، خداوندا
46. ۴۶ما : زنده ماندگان پس از مرگیم