1. ۱امشب ، گرسنگان زمین ، قرص ماه را
2. ۲از سفره ی سخاوت دریا ربوده‌اند
3. ۳اما ، نسیم مست
4. ۴در لحظه ی تکاندن این سفره ی فراخ
5. ۵تصویر تابناک هزاران ستاره
6. ۶را
7. ۷چون خرده‌های نان
8. ۸بر ماهیان خرد و کلان هدیه کرده است
9. ۹وینان نسیم را به کرامت ستوده‌اند
10. ۱۰امشب ، در امتداد افق‌ها و موج‌ها
11. ۱۱شهر ایستاده است و شب از روی دوش او
12. ۱۲لغزیده بر زمین
13. ۱۳وینک که پلک پنجره‌ها باز می‌شود
14. ۱۴گویی که گربه‌های سیاه از درون چاه
15. ۱۵چشمان کهربایی خود را گشوده‌اند
16. ۱۶امشب ، خدای خاک به تقلید کهکشان
17. ۱۷شهری پر از ستاره پدیدار کرده است
18. ۱۸وز معجزات اوست که صد آسمان خراش
19. ۱۹در تیرگی ، به سرعت فریاد رسته‌اند
20. ۲۰تا مژده آورند به شهر از طلوع ماه
21. ۲۱این یک ، بسان لانه ی زنبور انگبین
22. ۲۲آن یک به شکل
23. ۲۳جعبه ی شطرنج آبنوس
24. ۲۴وان دیگری به گونه ی یخچال خانگی
25. ۲۵در باز کرده‌اند بر آفاق شامگاه
26. ۲۶وز خانه‌های روشن و تاریک هر کدام
27. ۲۷چون دزد تازه کار
28. ۲۸با حیرت و هراس گذر می‌کند نگاه
29. ۲۹بیننده از دریچه ی این قلعه‌های شوم
30. ۳۰گر بنگرد به اوج
31. ۳۱احساس می‌کند که همان لحظه ،
32. ۳۲آسمان
33. ۳۳در می‌رباید از سر حیران او ، کلاه
34. ۳۴گر بنگرد به زیر
35. ۳۵پی می‌برد که پیکر ناچیز آدمی
36. ۳۶میخی است نیمه کوفته در پرتو چراغ
37. ۳۷بر سینه ی صلیب درخشان چار راه
38. ۳۸ور بنگرد به دور
39. ۳۹نخل بلند ساحل دریا ، به چشموی
40. ۴۰طفل برهنه ایست که در بستر حریر
41. ۴۱کابوس
42. ۴۲دیده است و به شب می‌برد پناه
43. ۴۳اینجا : غرور آدمی و قامت درخت
44. ۴۴در پیشگاه منزلت آسمان خراش
45. ۴۵رو می‌نهد از سر خجلت به کوتهی
46. ۴۶اینجا : صدای پای طلا می‌رود به عرش
47. ۴۷تا آفتاب را برهاند ز گمرهی
48. ۴۸اینجا در سرای دل از پشت بسته است
49. ۴۹وز رمز قفل او نتوان یافت آگهی
50. ۵۰اینجا : به جای نعره ی مستان کوچه گرد
51. ۵۱شیون توان شنید ز باد شبانگهی
52. ۵۲اینجا به رغم خلوت دریا و آسمان
53. ۵۳شهر از صدا : پر است ولی از سخن : تهی
54. ۵۴من ، در غیاب ماه ، برین ساحل غریب
55. ۵۵مستانه پا نهاده و هشیار مانده ام
56. ۵۶شادم که چون مناره ی دریا ، تمام شب
57. ۵۷فانوس سرخ (‌ یا : دل
58. ۵۸خون خویش ) را
59. ۵۹در چنگ خود فشرده و بیدار مانده ام