1. ۱ز چشم تنگ هواپیما
2. ۲در آن غروب هراس آور زمستانی
3. ۳ونیز را دیدم که همچو نقش نگونسار آسمان بر آب
4. ۴جهان تازه ی دیگر بود
5. ۵ونیز چون خزه ای سبز در مسیر
6. ۶نسیم
7. ۷به رقص دایره مانن موج می‌پیوست
8. ۸و از نسیم رهاتر بود
9. ۹نه ریشه داشت که پیوند با زمین گیرد
10. ۱۰نه پایه داشت که از موج در امان باشد
11. ۱۱ولی به شکل هزاران حباب نورانی
12. ۱۲میان همهمه ی موج‌ها شناور بود
13. ۱۳و من که از در پنهانی تخیل خویش
14. ۱۴در آن غروب هراس آور زمستانی
15. ۱۵به سوی
16. ۱۶غربت امروز خود شتافته ام
17. ۱۷ونیز را همه جا در خیال می‌بینم
18. ۱۸و نیز در شب پیری به خویش می‌نگرم
19. ۱۹اگر ز نیش نگاه ستارگان ، شبها
20. ۲۰ونیز را سر خفتن نیست
21. ۲۱منم که چشم به چشم ستاره می‌دوزم
22. ۲۲و تا سپیده برآید : ستاره می‌دوزم
23. ۲۳و تا سپیده برآید : ستاره می‌شمردم
24. ۲۴منم که در دل دریای
25. ۲۵بی‌کران چون او
26. ۲۶جزیره‌های پراکنده ی پریشانم
27. ۲۷وزین قلمرو تاریک در نمی‌گذرم
28. ۲۸منم که تیره‌تر از آسمان طوفانی
29. ۲۹به یاد خاک دل افروز آفتابی خویش
30. ۳۰در آستان سحر : دل به گریه می‌سپردم