1. ۱چشمه در تاریکی شب ، برق می‌زد
2. ۲باد ، رقصان با سرود اهرمن‌ها
3. ۳سایه‌های خفته چون دزدان رهزن
4. ۴تک درختان ، چون نگهبانان تنها
5. ۵ماه ، گاهی
6. ۶ناهویدا ، گاه پیدا
7. ۷خنده ی تلخ و غم انگیز نسیمی
8. ۸نقش می‌شد بر لب موج گریزان
9. ۹دست و پا می‌زد که بگریزد درختی
10. ۱۰باد می‌آمد به قصد برگ ریزان
11. ۱۱برق شلاقش به تاریکی هویدا
12. ۱۲روح ناپیدای شب در بیشه زاران
13. ۱۳گاه پاورچین و گاهی پر هیاهو
14. ۱۴سایه‌ها را می‌دوانید از پی هم
15. ۱۵بیشه در هم می‌کشید از خشم ، ابرو
16. ۱۶برق می‌زد دیدگان اهرمن‌ها
17. ۱۷خاربن‌ها ، خیره بر تاریکی شب
18. ۱۸با هزاران چشم مرموز و خیالی
19. ۱۹شب پریشان از غم تنهایی خود
20. ۲۰ناله می‌زد در نیستان‌های خالی
21. ۲۱تا نسیمی سر کند آهسته آوا
22. ۲۲باد عابر ، در سیاهیی سوت می‌زد
23. ۲۳نغمه‌ها در سوت او در هم
24. ۲۴فشرده
25. ۲۵همچو دزدان با علامت‌ها سخنگو
26. ۲۶رهروان را با سرانگشتان شمرده
27. ۲۷عابران از وحشت دزدان ، به نجوا
28. ۲۸چشمه می‌خندید و ذرات ستاره
29. ۲۹در دهانش همچو پولک‌های ماهی
30. ۳۰یا چو دندان‌ها ز مروارید غلتان
31. ۳۱با شکرخند نسیم شامگاهی
32. ۳۲در سیاهی می‌درخشید آشکارا
33. ۳۳جام
34. ۳۴ماه از شهد شیری رنگ مملو
35. ۳۵نور آن چون خنده‌های نیکبختان
36. ۳۶می‌چکید از کام شهد آلود ظلمت
37. ۳۷چشمه سار تشنه در پای درختان
38. ۳۸می‌گرفت از دست شب جامی گوارا
39. ۳۹طبل کوبان ، زنگیان آدمی کش
40. ۴۰با هزاران چشم سرخ شعله افکن
41. ۴۱نقطه‌ها می‌ساختند از روشنایی
42. ۴۲در فضا چون برق مشعل‌های
43. ۴۳روشن
44. ۴۴یا چو آتشپاره در دود صحرا
45. ۴۵تکدرختی می‌سرود از شادمانی
46. ۴۶زیر لب ، افسانه‌های عاشقانه
47. ۴۷در میان حلقه ی تنگ چناران
48. ۴۸باد می‌زد بر درختان تازیانه
49. ۴۹چشمه گریان می‌شد از هول تماشا
50. ۵۰در مسیر باد خواب آلوده ی شب
51. ۵۱برگ‌ها پر می‌زدند از شاخساران
52. ۵۲چون
53. ۵۳وزغ‌ها بر زمین افتان و خیزان
54. ۵۴سایه‌ها بازیکنان در جویباران
55. ۵۵بیشه از باد شبانگاهان به غوغا
56. ۵۶گاه کف می‌زد به تنهایی درختی
57. ۵۷باد می‌آمد به قصد گوشمالش
58. ۵۸چون زنی بر شانه‌ها می‌ریخت گیسو
59. ۵۹چشمه ساران خیره بر نقش جمالش
60. ۶۰ماه چون آوارگان خاموش و تنها
61. ۶۱پنجه‌های
62. ۶۲تکدرختان ، باز می‌شد
63. ۶۳با هیاهویی خیال انگیز و مبهم
64. ۶۴می‌گذشت از شاخساران با تأنی
65. ۶۵رشته‌های سیم ، چون برق مجسم
66. ۶۶دود شب از شاخه‌ها می‌رفت بالا
67. ۶۷برق چشم ماه نو ، چون بندبازان
68. ۶۸بر فراز سیم‌ها جولان گرفته
69. ۶۹یا نگاهی از تنی در هم شکسته
70. ۷۰پر زده ، بر سیم نازک جان گرفته
71. ۷۱در افق سوسوکنان چشمان فردا
72. ۷۲چون نگهبانان دهشتناک ظلمت
73. ۷۳در کنار چشمه ی وحشی ، چناران
74. ۷۴گاه می‌آمد صدای باد رهزن
75. ۷۵می‌دوید آن سو ، نگاه پاسداران
76. ۷۶باد می‌افتاد و می‌ماند از تقلا
77. ۷۷جاده در خاموشی شب دور می‌شد
78. ۷۸چشمه در تاریکی شب برق می‌زد
79. ۷۹ماه با دندان موجی خرد
80. ۸۰می‌شد
81. ۸۱باد شیون‌ها ز بیم غرق می‌زد
82. ۸۲می‌نهاد آهسته در هنگامه‌ها ، پا
83. ۸۳در افق ، چون پنبه‌ها بر صورت شب
84. ۸۴ابرها آغشته شد با روشنایی
85. ۸۵در فضا ، چون برج خاموشی شناور
86. ۸۶پر ز وحشت ، پر ز اسرار خدایی
87. ۸۷آسمان با چهره ی غمگین دریا