1. ۱گر از دیار خدایان آسمان بودم
2. ۲ز تنگنای شبم لحظه ای رهایی بود
3. ۳ملال تلخ سفر می‌نشاندم از می‌عشق
4. ۴اگر نگاه ترا با من آشنایی بود
5. ۵چه شام‌ها
6. ۶که سر آمد چه روزها که گذشت
7. ۷بدین امید که از عشق بهره ای گیرم
8. ۸درین خیال خطا لحظه‌ها به غفلت رفت
9. ۹که بوسه ای ز لبی یا ز چهره ای گیرم
10. ۱۰چه شام‌ها که دل افسرده از تباهی عمر
11. ۱۱به یاد عشق تو بگریختم ز صحبت خویش
12. ۱۲به یاد آن همه شبها که رفت و بازنگشت
13. ۱۳چراغ عشق برافروختم به
14. ۱۴خلوت خویش
15. ۱۵چه شام‌ها که هماهنگ با نشستن روز
16. ۱۶نگاه دور ترا نیز آرزو کردم
17. ۱۷در آن غروب گوارا که رنگ مستی داشت
18. ۱۸ز خویش رفتم و با خویش گفتگو کردم
19. ۱۹در آن دو اشک که بر دامنم چکید وگذشت
20. ۲۰نگاه کردم و دیدم غم گذشته ی خویش
21. ۲۱به یک نظاره در آن قطره‌ها روان دیدم
22. ۲۲امید رفته
23. ۲۳و اندوه بازگشته ی خویش
24. ۲۴به یاد آن همه شب‌ها و روزها که گریخت
25. ۲۵مرا به دفتر دل ، نقش یادگاری ماند
26. ۲۶امید گمشده چون کاروان رسید و گذشت
27. ۲۷ز کاروان گریزان او ، غباری ماند
28. ۲۸چو روز شب که دو اسبان کاروان بودند
29. ۲۹تو نیز ، قافله سالار کاروان بودی
30. ۳۰چراغ عمر تو ، هر جا که هست
31. ۳۱، روشن باد
32. ۳۲اگرچه عمر مرا ، شمع نیمه جان بودی
33. ۳۳ستارگان همه دانند و آسمان‌ها نیز
34. ۳۴که هر چه بود ، مرا آرزوی فردا بود
35. ۳۵دریغ و درد ، کزین پیشتر ندانستم
36. ۳۶کز آن سیاه شبم ، سرنوشت ، پیدا بود