1. ۱به روی شاخساران ،
2. ۲میوه ی گنجشک‌ها رویید
3. ۳شفق در آب باران ریخت خون روشنایی را
4. ۴نسیم ناشناس از سرزمین‌های غریب آمد
5. ۵که شاید
6. ۶بشنود از خاک ،‌ بوی آشنایی را
7. ۷به ناخن می‌خراشید آسمان را پنجه ی خورشید
8. ۸سر انگشتان خون آلوده را در خاک می‌مالید
9. ۹غروب از خشم ، در گوش درختان ناسزا می‌گفت
10. ۱۰دلم از خوف شب ، چون گربه ای در چاه می‌نالید
11. ۱۱گروه زاغ‌ها چون پاره ای از پیکر شب بود
12. ۱۲افق از لابلای برگ‌ها ،
13. ۱۳چون نقشه ی قال
14. ۱۴من آن شب ، تازه از دیدار خود باز می‌گشتم
15. ۱۵چو قاب کهنه ای بودم ز عکس خویشتن خالی
16. ۱۶صدایی از پی ام برخاست در خاموشی جنگل
17. ۱۷چو برگشتم ، خودم را در قفای خویشتن دیدم
18. ۱۸نگین مردمک بیرون پرید از حلقه ی چشمم
19. ۱۹ز نابینایی اندوهگین خویش ترسیدم
20. ۲۰سرم مانند
21. ۲۱مرغی پر کشید از شاخه ی گردن
22. ۲۲رگ خشکی پس از پرواز او ، بر جای او رویید
23. ۲۳تنم چون استخوان مردگان از گوشت خالی شد
24. ۲۴نسیم آن استخوان را ، چون سگی بی‌اشتها ، بویید
25. ۲۵کنار جاده ی جنگل که همچون چجوی ، جاری بود
26. ۲۶درختی گشتم و یکباره از رفتن فروماندم
27. ۲۷درختان در پی ام ، چون
28. ۲۸رهروان خسته ،‌ صف بستند
29. ۲۹سپس در من سر به سوی آن صف انبوه گرداندم
30. ۳۰خودم رادر ستون نازکی از روشنی دیدم
31. ۳۱که از من دور شد ،‌ در بیشه ی تاریک پنهان شد
32. ۳۲به دل گفتم که او را با دویدن‌ها به چنگ آرم
33. ۳۳ولی آیا درختی می‌تواند باز انسان شد ؟
34. ۳۴نگاهم رفت و ، نومید از میان برگ‌ها
35. ۳۵برگشت
36. ۳۶از آن پس بارور شد شاخه‌های انتظار من
37. ۳۷از آن پس همجنان در انتظار خویشتن ماندم
38. ۳۸که شاید بگذرد یکبار دیگر از کنار من
39. ۳۹هم اکنون شامگاهانست و رنگ آسمان ، خونین
40. ۴۰افق از لابلای برگ‌ها ، چون نقشه ی قالی
41. ۴۱من اینجا در میان بیشه ی انبوه ، تنهایم
42. ۴۲چو
43. ۴۳قاب کهنه ای هستم ز عکس خویشتن خالی
44. ۴۴به روی شاخساران ، میوه ی گنجشک‌ها رسته
45. ۴۵زمین با آب باران شسته خون روشنایی را
46. ۴۶من اکنون گوش بر نجوای باد رهگذر دارم
47. ۴۷که شاید بشنوم از او ، پیام آشنایی را