1. ۱نی‌های خوابناک ،‌ به خمیازه
2. ۲ی نسیم
3. ۳از یکدیگر به نرمی مژگان جدا شدند
4. ۴چشم به خواب رفته ی مرداب از آن میان
5. ۵در آفتاب صبح ، چو آیینه
6. ۶برق زد
7. ۷آنگه ، نیی بلندتر از مار هفت بند
8. ۸بیمارتر ز چهره ی مهتاب صبحگاه
9. ۹در تخم چشم خیره ی مرداب ، سبز شد
10. ۱۰چون نیزه ی شکسته رها شد به سوی ماه
11. ۱۱شش بند او چو سینه ی غوکان سپید بود
12. ۱۲بر گرد بند هفتم او ، طرقه ای سیاه
13. ۱۳آن طوقه را ز رنگ شب انگاشت آفتاب
14. ۱۴کوشید تا به دست بلورین بشویدش
15. ۱۵اما هر آنچه کرد
16. ۱۶اما هر آنچه پیکر نی را به نور شست
17. ۱۷زهر سیاه ، در تن وی بیشتر دوید
18. ۱۸هنگام ظهر : تا به کمرگاه نی رسید
19. ۱۹در آستان شب به گلوی سپید وی
20. ۲۰نی ، رنگ شب گرفت
21. ۲۱شب نیز رنگ نی
22. ۲۲چون باد رهگذر خبر از مرگ روز داد
23. ۲۳خورشید خشمگین
24. ۲۴از شستشوی پیکر نی ناامید شد
25. ۲۵با پنجه‌های خونین ، آهنگ راه کرد
26. ۲۶مهتاب از فراز درختان نگاه کرد
27. ۲۷با آفتاب گفت
28. ۲۸نفرین به شب که هستی نی را تباه کرد
29. ۲۹شب در جواب گفت
30. ۳۰این زهر من نبود که در خون نی دوید
31. ۳۱پوسیده بود ، نی
32. ۳۲پوسیده بود و
33. ۳۳در تن خود خون مرده داشت
34. ۳۴این خون مرده بود که وی را سیاه کرد