1. ۱از رخت میخانه امشب آنقدر مسرور بودجام می موسی و خم باده کوه طور بود
2. ۲هر سر مو بر تنم می کرد کار نیشترگوشه آسایش من خانه زنبور بود
3. ۳باده نوش من کجا بودی که امشب تا سحرکام من تلخ و دماغم خشک و بختم شور بود
4. ۴ای خوش آن شبها که در بزم تو تا هنگام صبحبر سر من آفتاب و در کنارم حور بود
5. ۵قطره یی ناخورده می خوردم ز گردون گوشمالکاسه می بر کف من کاسه طنبور بود
6. ۶بی رخت پروانه امشب تا سحر خون می گریستشمع در فانوس همچون مرده یی در گور بود
7. ۷دوش با شیرین لبان در پرده می گفتم سخنپرده زنبوریی من پرده انگور بود
8. ۸عاشق صاحب نظر از جا برد معشوق رابود فارغ بال یوسف تا زلیخا کور بود
9. ۹چار ابروی کمانش را به طاق آویختهبازوی اقبال حسنش پیش از این پر زور بود
10. ۱۰سیدا امروز گردیدست چون کنعان خرابخانه چشمم که چون مصر از رخش معمور بود