1. ۱نگه مست تو خون دل احباب خوردتیغ بیداد تو از فرق اجل آب خورد
2. ۲از جهان گم شده مهر پدر و فرزندیور نه دستم ز چه داری سر سهراب خورد
3. ۳قطره می سر منصور برآورد به داروای آنکس که همه عمر می ناب خورد
4. ۴هر که با دشمنی خلق روان است چو بحرزود باشد که سر خویش چو گرداب خورد
5. ۵سیدا پیچش آن زلف به آن رخ ز چه روستموی بر شعله آتش چو فتد تاب خورد