1. ۱می روم هر سو سراغ دل ز مردم می کنمطفل شوخی دارم او را هر زمان گم می کنم
2. ۲خون من می ریزد و می پرسد احوال تو چیستمی زند شمشیر و می گوید ترحم می کنم
3. ۳ساغر عشرت چو گل آسان نمی آید به دستعمرها خون می خورم تا یک تبسم می کنم
4. ۴از سر جرم من آن بدخوی پا کوته نکردعمرها شد زیر تیغ او تظلم می کنم
5. ۵ماه را رخسار او خرگه نشین هاله کردآفرین بر خیره چشمی های انجم می کنم
6. ۶بی زبانی نعمتی بودست من از سادگیشکوه از خاموشی لبهای گندم می کنم
7. ۷حرفهای بیجا گفتن از شمشیر تازی برتر استاره می گردد زبانم تا تکلم می کنم
8. ۸زلف بی پروای او شبها چو بر یارم رسدمی شوم دیوانه و با خود تکلم می کنم
9. ۹چون تنور از انتظاری می شود چشمم سیاهسفره خود تا سفید از نان گندم می کنم
10. ۱۰می روم زین پس سوی میخانه همچون سیدابالش آسایش از خشت سر خم می کنم