1. ۱بهر سوغای عزیزان جان ز تن بیرون کنمیوسف خود را از این چه بی رسن بیرون کنم
2. ۲ماتم طفلان بود چون خنده گل بی بقاغنچه را پیش از شکفتن از چمن بیرون کنم
3. ۳از لب خود بوسه یی امیدوارم کرده یینیست این حرفی که او را از دهن بیرون کنم
4. ۴تا نسازم در میان کشتگان خود را شهیدروز محشر کی سر خود از کفن بیرون کنم
5. ۵آب سازد آتش من زهره پروانه راشمع را مردانه وار از انجمن بیرون کنم
6. ۶قامتش در دیده من جلوه گر گردد چو شمعگر دو سر چون شمعدان از یک بدن بیرون کنم
7. ۷من نه آن نخلم که همچون شمع مجلس سیدااشک را از دیده وقت سوختن بیرون کنم