1. ۱لعل تو چون کشف اسرار نهانی می‌کندجزع من بر روی من گوهر فشانی می‌کند
2. ۲با سر زلف تو شانه می‌درآرد سربه‌سربا لب لعل تو ساغر کامرانی می‌کند
3. ۳چشم ترکت را که صد آشفته در هر گوشه استآن توانائی ز عین ناتوانی می‌کند
4. ۴فضلهٔ گردی که بر‌می‌خیزد از خاک درتگر چه از جنس زمین است، آسمانی می‌کند
5. ۵دل همی‌خواهد که جان در پایت اندازد روانمن سبکبارم ولیکن جان گرانی می‌کند
6. ۶جوهر فرد تو می‌آید خرد را در نظرفکر معنی دقیق از خرده دانی می‌کند
7. ۷کام ناصر را حلاوت شکرستان تو دادهمچو طوطی لاجرم شیرین زبانی می‌کند